تبلیغات
ثبت نام
چهارشنبه 3 مرداد 1397  10:00 ق.ظ
توسط: درسا م

همان طور که ممکن است سرمایه شرکت افزایش یابد، گاه نیز تغییر سرمایه شرکت از طریق تقلیل سرمایه شرکت بعمل می آید. کاهش سرمایه بر دو نوع است :
الف) کاهش اجباری سرمایه
هرگاه بر اثر زیان های وارده حداقل نصف سرمایه شرکت از بین برود، هیات مدیره مکلف است بلافاصله مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام را دعوت نماید تا موضوع انحلال یا بقاء شرکت را مورد شور و رای قرار دهد. هرگاه مجمع مزبور رای به انحلال شرکت ندهد باید در همان جلسه و با رعایت مقررات ماده 6 این قانون ( تعهد حداقل 20% سرمایه توسط موسسان و تعهد تمام سرمایه و پرداخت لااقل 35% مبلغ تعهد شده ) سرمایه شرکت را به مبلغ سرمایه موجود کاهش دهد ( ماده 141 ل. ا. ق. ت ) . در صورتیکه هیات مدیره برخلاف این ماده به دعوت مجمع عمومی فوق العاده مبادرت ننماید و یا مجمعی که دعوت می شود نتواند مطابق مقررات قانونی منعقد گردد هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحیتدار درخواست کند . کاهش اجباری سرمایه ممکن است از طریق کاهش تعداد سهام یا کم کردن مبلغ اسمی سهام صورت گیرد. کاهش اجباری سرمایه به علت زیان های وارده به شرکت برای حمایت از اشخاص ثالث و سهامداران است تا اینکه سرمایه شرکت به سرمایه واقعی و حقیقی تبدیل و شرکت باسرمایه مجعول و واهی به حیات خود ادامه ندهد. زیان یا زیان های وارده به سرمایه شرکت معمولاَ از طریق بررسی و تجزیه و تحلیل ترازنامه و حساب سود و زیان و عملکرد شرکت همچنین کسب نظر بازرس یا بازرسان و عنداللزوم جلب نظر کارشناس رسمی معین می شود.
ب) کاهش اختیاری سرمایه
گاه سرمایه تامین شده شرکت بیش از مبلغ مورد احتیاج است یا دامنه فعالیت شرکت به دلایلی محدود می شود، در نتیجه لزومی جهت به کارگیری از تمام سرمایه شرکت دیده نمی شود. از این رو مقنن برای استفاده بهینه از سرمایه شرکت و جلوگیری از رکود سرمایه شرکت به مجمع عمومی فوق العاده اجازه داده است که به پیشنهاد هیات مدیره مبادرت به تقلیل سرمایه شرکت نماید. در مورد کاهش سرمایه هیات مدیره مراتب را جهت اتخاذ تصمیم به مجمع عمومی فوق العاده پیشنهاد خواهد کرد. پیشنهاد مزبور حداقل 45 روز قبل از تشکیل مجمع مزبور باید به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم گردد. گزارش هیات مدیره به مجمع عمومی فوق العاده بایستی علاوه بر توجیه لزوم کاهش سرمایه متضمن گزارشی درباره امور شرکت از بدو سال مالی در جریان و اگر تا آن موقع مجمع عمومی نسبت به حساب های سال مالی قبل تصمیم نگرفته باشد حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل نیز باشد. پس از گزارش هیات مدیره بازرس یا بازرسان مکلفند گزارش توجیه هیات مدیره را مورد بررسی قرار داده و نظرات و تبصره ماده 189 ل. ا. ق. ت کاهش اختیاری سرمایه از طریق کاهش بهای اسمی سهام انجام می گیرد و این کاهش باید به نسبت متساوی و رد مبلغ تقلیل یافته هر سهم به صاحب آن انجام گردد. کاهش سرمایه مشروط است به اینکه اولاَ به تصویب مجمع عمومی فوق العاده برسد، ثانیاَ باعث ورود لطمه به تساوی حقوق صاحبان سهام نگردد، ثالثاَ عدم تعیین سرمایه به کمتر از حداقل لازم برای هر یک از شرکت های سهامی عام یا خاص باشد. رئیس یا اعضای هیات مدیره هر شرکت سهامی که در مورد کاهش سرمایه عالماَ مقررات دیل را

رعایت نکنند به جزای نقدی از بیست هزار ریال تا دویست هزار ریال محکوم خواهند شد :
1- در صورت عدم رعایت تساوی حقوق صاحبان سهام ؛
2- در صورتیکه پیشنهاد راجع به کاهش سرمایه حداقل 45 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده به بازرس شرکت تسلیم نشده باشد ؛
3- در صورتیکه تصمیم مجمع عمومی دائر بر تصویب کاهش سرمایه و مهلت و شرایط آن در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که اعلانات مربوط به شرکت در آن نشر می گردد آگهی نشده باشد. ( ماده 264 ل. ا. ق. ت )
برای کاهش بهای اسمی سهام شرکت مبلغ کاهش یافته هر سهم هیات مدیره مراتب را طی اطلاعیه ای به اطلاع کلیه صاحبان سهام می رساند که باید در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد انتشار یابد و برای صاحبان سهام بانام نیز توسط پست سفارشی ارسال گردد . ( ماده 196 ل. ا. ق. ت ) . در اطلاعیه مزبور باید نکات مندرج در ماده 197 ل. ا. ق. ت رعایت گردد.
آگهی تصمیم مجمع عمومی فوق العاده درباره کاهش سرمایه و چگونگی اعتراض اشخاص ذینفع به آن
هیات مدیره پس از تصویب مجمع عمومی برای کاهش سرمایه و قبل از اقدام به کاهش اختیاری سرمایه باید تصمیم مجمع را حداکثر ظرف مدت یک ماه در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت را منتشر می سازد اعلان نماید. هر یک از دارندگان اوراق قرضه و یا بستانکارانی که منشاء طلب آن ها قبل از تاریخ نشر آخرین آگهی مذکور در ماده 192 ل. ا. ق. ت باشد می توانند ظرف مدت دو ماه از تاریخ نشر آخرین آگهی اعتراض خود را نسبت به کاهش سرمایه به دادگاه تقدیم کند. ( ماده 193 ل. ا. ق. ت ) و در صورتی که به نظر دادگاه اعتراض نسبت به کاهش سرمایه وارد تشخیص داده شود شرکت جهت تامین پرداخت طلب معترض وثیقه ای که به نظر دادگاه کافی باشد نسپارد، در این صورت آن دین حال شده و دادگاه حکم به پرداخت آن خواهد داد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 3 مرداد 1397  09:59 ق.ظ
توسط: درسا م


شرکت بنا به تجویز اساسنامه می تواند نسبت به ایجاد شعبه یا شعبات مختلف در داخل یا خارج از کشور اقدام نماید.لذا،شرکت ممکن است شعبه یا شعبه هایی داشته باشد.شعبه شرکت اگر در زمان تاسیس شرکت ایجاد شده باشد،در اساسنامه قید می شود و اگر بعداَ ایجاد گردد،تغییر در اساسنامه محسوب شده و باید به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت برسد و به مرجع ثبت شرکت اعلام شود تا پس از ثبت برای اطلاع عموم آگهی گردد.لذا ممکن است در اساسنامه شرکت،به هیات مدیره اجازه داده شود که عندالاقتضاء به ایجاد شعبه یا شعباتی اقدام نماید.

در مقالات قبلی، راجع به شرایط ثبت شعب و نمایندگی شرکت های خارجی سخن گفتیم، در این مقاله برآنیم تا به چگونگی ختم تصفیه شعب و نمایندگی خارجی بپردازیم.

    چگونگی ثبت ختم تصفیه شعب و نمایندگی خارجی

نحوه ثبت ختم تصفیه در انواع شعب و نمایندگی خارجی در مرجع ثبت شرکت های تهران به عنوان تنها متولی ثبتی در سرزمین اصلی ( به غیر از مناطق آزاد) دارای ابهام می باشد.

• وفق ماده 16 آیین نامه اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی خارجی :
اشخاصی که مجوز فعالیت آن ها از سوی مراجع ذی ربط لغو می شود مکلفند در مهلت تعیین شده توسط اداره ثبت شرکت ها، نسبت به انحلال شعبه یا نمایندگی و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند و طبق تبصره ذیل آن شرکت هایی که مجوز فعالیت آن ها تمدید نمی شود، شش ماه مهلت دارند تا نسبت به انحلال شرکت ثبت شده و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند.
در راستای رعایت مفاد این ماده، مرجع ثبت شرکت ها نسبت به اخذ تعهدنامه مبنی بر رعایت تبصره مذکور در زمان تاسیس شعب و نمایندگی شرکت های خارجی اقدام می نماید. علیهذا با توجه به موارد فوق در خصوص انجام امور تصفیه از جمله تعیین مدیر تصفیه تشریفات ثبت ختم تصفیه و … برای شعب و نمایندگی خارجی تعیین تکلیف نشده است و صرفا به عبارت «انجام امور تصفیه» اشاره شده است.
از طرفی بر اساس ماده 2 آیین نامه اجرایی ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی، شعبه شرکت خارجی واحد محلی تابع شرکت اصلی (مادر) است که مستقیما به وسیله نماینده یا نمایندگان خود، موضوع و وظایف اصلی شرکت اصلی را در ایران انجام می دهند. فعالیت شعبه در ایران تحت نام و با مسئولیت شرکت اصلی (مادر) خواهد بود. بنابراین کلیه وظایف و مسئولیت های قانونی را شرکت اصلی دارد و در صورت لزوم پاسخگو خواهد بود. لذا به نظر انجام تشریفات و مراحل تصفیه می بایست به تایید شرکت مادر برسد.
همچنین نماینده شرکت خارجی، شخص حقیقی یا حقوقی است که بر اساس قرارداد نمایندگی، انجام بخشی از موضوع و وظایف شرکت طرف نمایندگی را بر عهده گرفته است و نماینده یا نمایندگی شرکت خارجی نسبت به فعالیت هایی که تحت نمایندگی شرکت طرف نمایندگی در محل انجام می پذیرد، مسئولیت خواهد داشت و به نظر مسئول انجام و تشریفات تصفیه خواهد بود.
با بیان فوق، تشریفات قانونی مربوط به شرکت های ایرانی از جمله مراتب تشریفات تقسیم دارایی در مواد 215 قانون تجارت و یا ماده 225 لایحه اصلاحی قانون تجارت، شامل شعب و نمایندگی شرکت های خارجی نمی گردد و مسئولیت اصلی اعلام ختم تصفیه شعب خارجی بر عهده شرکت مادر خارجی می باشد. جهت پاسخگویی مناسب به بستانکاران و طلبکاران احتمالی، می بایستی راهکارهای اجرایی از جمله اخذ ضمانت نامه های بانکی از شرکت های خارجی در زمان ایجاد شعب در ایران اخذ گردد.
در انتها، جهت مزید اطلاع خوانندگان محترم، به اطلاع می رساند،" ثبت شرکت نیک " با بیش از یک دهه تجربه ی موفق و با بهره گیری از جمعی از متخصصان و وکلای برجسته ی دادگستری، به صورت فوق حرفه ای خدمات خود را در زمینه هایی نظیر ثبت شرکت،ثبت علائم تجاری،ثبت اختراع و طرح صنعتی،ثبت صورتجلسات شرکت ها،ثبت تغییرات پس از شرکت در جهت رفع نیازهای ثبتی و حقوقی افراد حقیقی و حقوقی ارائه می دهد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 3 مرداد 1397  09:57 ق.ظ
توسط: درسا م


به موجب ماده 17 ( ق. ت . ج. ا) ” شرکت های تعاونی شرکت هایی است که تمام یا حداقل 51% سرمایه به وسیله اعضاء در اختیار شرکت تعاونی قرار گیرد و وزارت خانه ها، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند جهت اجرای بند 2 اصل 43 از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی ، صلح ، اقدام به کمک در تامین یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی نمایند بدون آن که عضو باشند.
تبصره – در مواردی که دستگاه های دولتی در تاسیس شرکت های تعاونی شریک می شوند ظرف مدتی که با موافقت طرفین در ضمن عقد شرکت تعیین خواهد شد سهم سرمایه گذاری دولت به تدریج بازپرداخت و صد در صد سرمایه به تعاونی تعلق خواهد گرفت”.
شرکت های تعاونی اصولاَ بر سه نوع می باشند شرکت تعاونی تولید ، شرکت تعاونی مصرف ، شرکت تعاونی اعتبار .
قانون تجارت ایران فقط دو نوع شرکت تعاونی پیش بینی کرده است : شرکت تعاونی تولید که طبق ماده 190 ” شرکتی است که بین عده ای از ارباب حرف تشکیل می شود و شرکاء مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیاء یا اجناس به کار می برند . ” و شرکت تعاونی مصرف که طبق ماده 192 قانون تجارت عبارتست از : شرکتی که برای مقاصد ذیل تشکیل می شود :
1- فروش اجناس لازمه برای مصارف زندگی اعم از اینکه اجناس مزبور را شرکاء ایجاد کرده یا خریده باشند ؛
2- تقسیم نفع و ضرر بین شرکاء به نسبت خرید هر یک از آن ها.
شرکت تعاونی اعتبار در قانون تجارت ایران پیش بینی نشده است. ولی در قانون شرکت های تعاونی پیش بینی شده و عبارتست از شرکتی که بین عده ای تشکیل می شود برای آنکه بتوانند با شرایط مناسبی اعتباراتی تحصیل نمایند تا شرکت بتواند با شرایط سهل تری به شرکاء خود وام و اعتبار بدهد.
شرکت های تعاونی تابع اصول ذیل می باشند :
1- شرکت تعاونی برای رفع احتیاجات عده مخصوصی تشکیل می شود بنابراین ، استفاده از مزایای آن اصولاَ مخصوص به شرکای شرکت می باشد و اشخاص خارج نمی توانند از آن استفاده کنند. ولی عملاَ برای توسعه عملیات شرکت به آن ها اجازه داده می شود با اشخاص خارج نیز معامله کنند ولی سودی که از عملیات شرکت صادر می شود مختص به شرکای آنست.
2- سود شرکت مانند سایر شرکت ها به نسبت آورده شرکاء در شرکت تقسیم نمی شود بلکه به نسبت مراجعات و معاملات شرکاء تقسیم می گردد ولی برای تشویق سرمایه گذاری در این شرکت ها اغلب قوانین اجازه داده اند بهره مختصری برای سرمایه در نظر گرفته شود و مابقی بین شرکاء به نسبت مراجعات و معاملات آن ها تقسیم گردد.
3- برای آنکه اشخاصی که دارای سرمایه زیاد نیستند بتوانند در شرکت های تعاونی شرکت نمایند سهام یا سهم الشرکه هر یک از شرکاء مبلغ قلیلی می باشد تا هرکس بتواند با پرداخت مبلغ مختصری در شرکت شریک شود.
4- تصمیمات راجع به شرکت با اکثریت سرمایه اتخاذ نمی شود بلکه هر یک از شرکاء صرف نظر از سرمایه ای که در شرکت دارند دارای یک رای می باشند.
5- برای تشویق تشکیل شرکت های تعاونی اغلب قوانین امتیازات مخصوصی برای شرکت های تعاونی در نظر گرفته و اغلب سود شرکت و سودی که به شرکاء تعلق می گیرد از پرداخت مالیات معاف است.
6- برای جلوگیری از سوء استفاده اشخاصی که تحت عنوان شرکت تعاونی ممکن است از مزایای شرکت تعاونی برای شرکت های تجاری استفاده کنند نظارت زیادتری از طرف سازمان های دولتی بر امور شرکت های تعاونی به عمل می آید.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مرداد 1397
نظرات()   
   


• مواد غذایی :
هر ماده ای که برای تغذیه و حمایت بدن انسان مصرف شود ماده غذایی نام دارد.
مطابق دسته بندی اداره مواد غذایی و آشامیدنی، محصولات غذایی به شرح ذیل تقسیم می شوند:
1) گروه مواد اولیه، بسته بندی، نمک و افزودنی ها
2) گروه روغن، فرآورده های آردی، شیرینی و شکلات، غلات
3) گروه لبنیات، کنسروهای گوشتی و فرآورده های گوشتی
4) گروه آبمیوه ( انواع آبمیوه، نکتار، پوره، کنسانتره، نوشابه و نوشیدنی ها)
5) گروه خشکبار، ادویه، کنسروهای غیر گوشتی و محصولات و فرآورده های کشاورزی و چای
6) گروه ثبت ورود
در این مطلب قصد داریم به مجوزهایی که جهت فعالیت در زمینه مواد غذایی، لازم به دریافت آنها می باشید، اشاره کنیم.

• مجوز بهداشتی :
به پروانه تاسیس، مسئول فنی، بهره برداری و ساخت، همچنین مجوز ورود، ترخیص و صادرات محصولات مشمول قانون مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی بهداشتی، اطلاق می شود.

• پروانه تأسیس :
به مجوزی اطلاق می شود که پس از صدور پروانه بهره برداری صنعتی یا کارت شناسایی یا پروانه گواهی فعالیت صنعتی از وزارت صنایع یا جهاد و بر اساس اصول و ضوابط مربوطه، که قبلاً هماهنگ شده است، توسط معاونت غذا و دارو دانشگاه، صادر می شود.

• پروانه مسئول فنی :
مسئول فنی به فردی اطلاق می شود که دارای شرایط لازم جهت کنترل و نظارت بر تولید، در کارگاه ها و کارخانجات، با مدارک تحصیلی حداقل کارشناسی باشد. مؤسسات مشمول قانون در زمان اخذ پروانه ساخت، بایستی دارای مسئول تایید شده از طرف معاونت غذا و دارو دانشگاه بوده و پروانه مسئولیت فنی را اخذ کرده باشند.

• پروانه بهره برداری :
برای واحد تولیدی، در صورت داشتن شرایط و ضوابط از نظر تجهیزات و امکانات و پس از صدور پروانه تاسیس و مسئول فنی، صادر می شود.

• پروانه ساخت :
پروانه ساخت به مجوزی اطلاق می شود که فرمول ساخت تایید شده از طرف اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی در آن درج شده و زمانی صادر می شود که پروانه های تاسیس، مسئول فنی و بهره برداری صادر شده باشد.

• مجوز ورود کالا :
مجوزی است که بر طبق مقررات واردات و صادرات وزارت بازرگانی و در صورت تکمیل مدارک مربوطه، توسط اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی و یا ادارات تابعه، بر حسب مورد، پس از طی مراحل قانونی و بررسی های لازم صادر می شود و در واقع موافقت اولیه برای ورود کالای مورد نظر به کشور می باشد.

• مجوز ترخیص کالا :
مجوزی است که پس از ورود کالا به گمرک کشور و پس از تایید قابلیت مصرف و طی مراحل قانونی، برابر مقررات مربوطه، صادر می شود.

• مدارک لازم جهت صدور پروانه تاسیس و بهره برداری :
1- درخواست کتبی به عنوان اداره نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی مربوطه.
2- ارائه تصویر پشت و روی برابر اصل شده پروانه بهره برداری معتبر از وزارت صنایع با ادارات تابعه یا در موارد مربوطه، از وزارت جهاد.
3- تکمیل و ارائه فرم تاسیس که توسط اداره نظارت، تحویل متقاضی می شود. ضمناً کلیه صفحات فرم مذکور، پس از تکمیل باید به تایید مسئول اداره نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی رسیده و ممهور به مهر دانشگاه مربوطه باشد.
4- نشانی کامل محل با رسم کروکی.
5- ارائه کروکی نقشه محل با ذکر متراژ کلیه قسمت های مختلف (سالن تولید، بسته بندی، انبار مواد اولیه، انبار محصولات ساخته شده، آزمایشگاه، سرویس های بهداشتی کارگران و غیره). کروکی می بایستی در محل توسط کارشناسان مربوطه بررسی و در صورت تایید مهر و امضاء شود.
6- ارائه مدارک مربوط به ثبت شرکت و ارائه روزنامه رسمی.
7- هر گونه تغییر نام، تغییر محل، تغییر نوع تولیدات و غیره لازم است در پروانه صادره از طرف اداره کل صنایع یا جهاد کشاورزی اصلاح و تصویر پشت و روی برابر اصل شده پروانه مزبور را ارائه گردد.
8- ارائه تصویر تصویر تاییدیه سازمان حفاظت محیط زیست ( به غیر از شهرهای صنعتی) در پاره ای موارد با توجه به نوع محصول که اثرات سوء بر محیط اطراف داشته باشد.
9- ارائه تاییدیه بهداشتی در مورد سیستم آب و فاضلاب و سایر موارد مربوطه با توجه به نوع محصول و رد صورت نیاز.
10- بازدید از موسسه، جهت تکمیل فرم بهره برداری که می تواند همزمان با بررسی کروکی موضوع بند 5 باشد.
11- تطبیق مؤسسه با حداقل ضوابط فنی و بهداشتی مربوط به هر نوع محصول.
12- تاییدیه کارشناس و یا کارشناسان بازدید کننده در قسمت مربوطه، ضمنا کلمه نسخ باید ممهور به مهر اداره نظارت و مسئول مربوطه باشد.
13- در موقع اصلاح یا تغییر خطوط پروانه های تأسیس و بهره برداری، ارائه مدارک مربوطه به بندهای یک، دو،سه و پنج و نیز اصل پروانه های تاسیس و بهره برداری جهت اصلاح ضروریست.

• مدارک لازم جهت صدور پروانه مسئول فنی :
الف) مدارک تحویلی توسط مؤسسه :
1- تصویر کلیه صفحات شناسنامه، یک نسخه.
2- ارائه گواهی طی دوره کارآموزی در صنعت مربوطه توسط مسئول فنی الزامی می باشد.
3- برای فارغ التحصیلان رشته های دبیری، در صورت کسب موافقت قبلی این اداره کل یا ارائه حکم قطعی بازنشستگی الزامی است.
4- مشمولین طرح نیروی انسانی، بایستی معافیت از طرح یا گواهی مبنی بر گذراندن طرح مذکور رأی از اداره کل تامین نیروی انسانی، ارائه نمایند.
5- تصویر مدارک تحصیلی (ارائه درسی و واحدهای گذرانده شده در دوره تحصیلی کارشناسی یا بالاتر در صورت نیاز).
6- پنج قطعه عکس 46.
7- ارائه تاییدیه ارزش تحصیلی صادره از دانشگاه مربوطه؛ در مورد فارغ التحصیلان خارج از کشور، تاییدیه وزارت علوم و تحقیقات و فناوری، در مورد دانش آموختگان دانشگاه آزاد.
8- ارائه اصل پروانه مسئول فنی قبلی و استفای قطعی ایشان، در خصوص مؤسساتی که مسئول فنی آن ها تغییر می کند الزامی است.
9- مدارک فوق به انضمام نام کتبی می بایستی از طرف مؤسسه مربوطه، به اداره نظارت بر مواد غذایی مربوطه ارسال و طی آن، مسئول فنی را معرفی نمایند.
ب) مدارکی که توسط اداره تابعه، در دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور، پس از تأیید و مطابقات با چارت مسئولین فنی، تکمیل خواهد شد :
1- اخذ کلیه مدارکی که در بند الف اشاره شد.
2- تحویل فرم های مربوط به مسئولین فنی.
3- برگ سوگندنامه مسئول فنی و مؤسسه و سرمایه گذار.
4- قرارداد استخدامی بین کارخانه و مسئول فنی و برگ پرسشنامه مسئول فنی.
• مدارک لازم جهت صدور و تمدید پروانه ساخت :
1- دارابودن پروانه تأسیس و بهره برداری و پروانه مسئول فنی.
2- تکمیل و ارائه فرم درخواست صدور پروانه ساخت ( تکمیل و امضاء شده توسط مسئول فنی).
3- ارائه فرم برچسب با مطالب مندرج بر روی آن.
4- ارائه تصدیق ثبت نام نهایی محصول.
5- ارائه فیش بانکی، جهت صدور پروانه، مطابق تصویب نامه هیات وزیران که بر حسب مورد اعلام می شود.
6- در خصوص تمدید پروانه های ساخت ارائه اصل پروانه های ساخت، قبلی و رعایت مفاد بند 1و2و3و4 الزامی است.

مدارک لازم جهت صدور مجوز واردات مواد غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی :
برای ورود کالاهای مشمول ماده 16 قانون مواد خوراکی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی که بر طبق مقررات واردات و صادرات وزارت بازرگانی، ورود آنها بلامانع می باشد. لذا متقاضی ابتدا باید مدارک ذیل را تکمیل و ارائه نماید:
1- پیش نویس نمونه در صورت لزوم.
2- اصل اوراق ثبت سفارش تکمیل شده به انضمام یک برگ تصویر صفحه اول آن.
3- سه نسخه پیش فاکتور (پروفرما) اصل، به انضمام دو برگ تصویر آن.
4- آنالیز معتبر مرتبط با پروفرم کالا شامل مشخصات کامل فیزیکی، شیمیایی و در صورت لزوم مشخصات میکروبی.
5- در صورت داشتن سابقه ورود کالا با همان مشخصات قبلی تولید کننده و آنالیز کالا، تصویر پیش فاکتور سابقه، ضمیمه می گردد.
پس از بررسی آنالیز و مطابقت آن با استانداردهای ملی یا منابع معتبر خارجی از قبیل (BP USP WHO ) و غیره مجوز ورود صادر خواهد شد.

• مدارک لازم جهت صدور مجوز ترخیص مواد اولیه غذایی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی :
برای صدور مجوز ترخیص، متقاضی می بایست، مدارک زیر را تکمیل و به اداره کل نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی و یا ادارات نظارت تابعه ارائه نماید :
1- اصل نسخه دوم متقاضی (نسخه دوم پروفرم تایید شده در مرحله ورود).
2- اصل برگ آنالیز، به انضمام یک برگ تصویر آن پس از بررسی مدارک و کنترل کلیه مشخصات، از گمرک ورودی اقدام به نمونه برداری گردیده و به همراه برگ آنالیز تایید شده به آزمایشگاه های کنترل غذا و دارو ارسال تا پس از مطابقت نمونه با آنالیز مربوطه مجوز مصرف صادر شود.
3- فاکتور کالا ( به انضمام یک برگ تصویر آن).
4- اصل گواهی بهداشت و قابلیت مصرف، مرتبط با فاکتور که به تایید مقامات ذی صلاح بهداشتی کشور مبدأ رسیده و ممهور به مهر سفارت جمهوری اسلامی ایران باشد.

• نحوه صدور مجوزهای بهداشتی :
_ پروانه تاسیس : پروانه تاسیس موسسات مشمول قانون بر اساس پروانه های بهره برداری صنعتی که از طرف وزارت صنایع و یا جهاد کشاورزی صادر شده و تصویر برابر اصل شده آن همراه با سایر مدارک که قبلاً اعلام شده، به این معاونت ارسال می شود و با توجه به رای کمیته فنی مورخ 6/6/1379 که به معاونت غذا و دارو دانشگاه تفویض اختیار گردیده صادر می شود و در مواد خاص، در کمیته فنی مطرح و پس از تایید کمیته صادر می گردد.
_ پروانه بهره برداری : پروانه بهره برداری پس از صدور پروانه تأسیس یا به طور همزمان و در صورت داشتن ضوابط مربوطه از نظر امکانات، ماشین آلات و تجهیزات و ارسال فرم بهره برداری و نیز تایید شرایط فنی و بهداشتی مؤسسه در معاونت غذا و دارو دانشگاه صادر می شود.
_ پروانه مسئول فنی : پروانه مسئول فنی پس از بررسی و تطبیق مدارک تحصیلی با چارت تصویب شده و با توجه به رأی مورخ 6/6/1379 و 17/7/1379 کمیته فنی که به مدیر کل اداره نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی تفویض اختیار شده، صادر می شود و در موارد خاص در کمیته فنی مطرح و در صورت تایید صادر می گردد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مرداد 1397
نظرات()   
   


طراحی داخلی یکی از زیر شاخه های رشته معماری است که به طور تخصصی به طراحی و اجرای محیط های داخلی و بعضا بیرونی می پردازد و اهمیت طراحی مناسب فضای داخلی منزل و و محیط کار و تاثیر آن در افزایش بهره وری و ایجاد حس ارامش امری است غیر قابل انکار .
البته باید اشاره نمود که قدمت این رشته از اغاز بشریت و دوران غارنشینی میباشد ،دورانی که انسان های اولیه برای زندگی به غارها پناه می بردند و با تراشیدن سنگ ها و ترسیم نقاشی های زیبا بر روی دیواره ها سعی در زیباتر نمودن محیط پیرامون خود داشته اند
این رشته که امروزه در ایران افراد به اهمیت آن بیش از پیش پی برده اند رشته ایی در حال رشد و تکامل است .لذا افراد بسیاری مشتاق به فعالیت در این رشته می باشند.

قوانین، مراحل و شرایط ثبت شرکت طراحی داخلی:
شرکت سهامی خاص یا با مسئولیت محدود مناسب ترین قالب جهت ثبت شرکت طراحی داخلی می باشد. توجه داشته باشید چنا نچه شرکت شما تولیدکننده باشد می با یست از وزارت صنعت ، معدن و تجارت و در صورتی که شرکت طراحی و معماری باشد باید از اتحاد یه یا انجمن صنفی مرتبط مجوز لازمه را کسب نمایید.

شرایط ثبت شرکت طراحی دکوراسیون داخلی
– داشتن حداقل 25 سال سن
– داشتن حداقل مدرک دیپلم
– کارت پایان خدمت اعضا (ویژه آقایان)
– نداشتن هیچگونه سوء پیشینه کیفری برای اعضا
– نداشتن اعتیاد
– عدم اشتغال اعضا و هیئت مدیره شرکت در حوزه های دیگر
– مدیران و اعضای شرکت در حال تحصیل نباشند.
– مدیران و اعضا شرکت باید حداقل 2 سال فعالیت مرتبط در زمینه موضوع طراحی و در نظر گرفتن صلاحیت شغلی را داشته باشد.
-داشتن سند تجاری یا اداری برای آدرس شرکت
– محل آدرس شرکت در بازار صنفی مربوطه

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت طراحی دکوراسیون داخلی
– تکمیل فرم درخواست ثبت شرکت طراحی
– کپی برابر با اصل شناسنامه و کارت ملی و کارت پایان خدمت اعضا
– اخذ گواهی عدم سوء پیشینه
– ارائه اقرارنامه با امضای مدیریت
– ارائه عکس اعضای هیئت مدیره شرکت
– ارائه رسید پرداخت هزینه های ثبتی
– ارائه آدرس و کد پستی شرکت
– ارائه وکالتنامه وکیل (در صورتی که امور ثبتی توسط وکیل انجام می شود)

مراحل ثبت شرکت طراحی دکوراسیون داخلی
– تکمیل کلیه صفحات اساسنامه و امضاء آن توسط شرکا
– تکمیل کلیه صفحات تقاضانامه و امضاء آن توسط شرکا
– تکمیل صفحات صورتجلسه و امضاء آن توسط شرکا
– انتخاب 5 نام به ترتیب اولویت و وارد نمودن در سامانه اداره ثبت شرکت ها
– اخذ مجوز از ارگان های مربوطه و ارائه مدارک لازم به اداره محترم ثبت شرکت ها
– در صورت کامل بودن مدارک تقدیمی ، کارشناس اداره ثبت شرکت ها اقدام به تهیه پیش نویس آگهی ثبت نموده و سپس تشکیل پرونده داده و در روی آن از لحاظ تکمیل امضا گواهی می نماید. سپس دو نسخه آگهی به امضای رئیس اداره رسیده و یک نسخه از تمامی مدارک در پرونده شرکت،ضبط و نسخه دوم جهت نگهداری در شرکت به متقاضی داده می شود و این سند “سند ثبت شرکت” است.
– درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران.
پس از تشکیل شرکت نسبت به تعیین حوزه مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی، تهیه دفاتر قانونی و پلمپ دفاتر و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایید.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مرداد 1397
نظرات()   
   


• بررسی موضوعات ختم تصفیه شرکت ها :
پس از اعلام انحلال شرکت، ختم تصفیه در شرکت های تجارتی به معنی پایان ماهیت و هویت شرکت می باشد و تمامی حقوق و موضوعات مرتبط با شرکت به موجب ختم تصفیه پایان می یابد. مطابق ماده ۲۰۶ لایحه اصلاحی قانون تجارت: شرکت به محض انحلال در حال تصفیه محسوب می شود و باید در دنبال نام شرکت همه جا عبارت د حال تصفیه ذکر شود و نام مدیر یا مدیران تصفیه در کل اوراق و آگهی های مربوط به شرکت قید گردد.

امر تصفیه با مدیران شرکت است. مگر آنکه اساسنامه شرکت یا مجمع عمومی فوق العاده ای که رای به انحلال شرکت می دهد، ترتیب دیگری مقرر داشته باشد. در مواردی که انحلال شرکت به موجب حکم دادگاه صورت می گیرد. مدیر یا مدیران تصفیه را دادگاه ضمن صدور حکم انحلال تعیین خواهد کرد. به محض انحلال، شخص حقوقی اشخاص حقوقی مزبور، پایان نمی یابد و شخصیت حقوقی آنها تا خاتمه تصفیه، باقی می ماند. منتها، بقای شخصیت حقوقی مذکور فقط برای امر تصفیه می باشد و مدیر تصفیه یا اداره تصفیه با استفاده از آن، به انجام تعهدات باقی مانده، وصول مطالبات، فروش اموال و نقد کردن دارایی، پرداخت بدهی ها و تقسیم دارایی شخص حقوقی منحل شده، می پردازد و صرفا در صورتی که برای اجرای تعهدات شرکت، معاملات جدیدی لازم شود، مدیران تصفیه حق انجام چنین معاملاتی را نیز دارند.
بدین ترتیب فروش اموال شرکت و انجام سایر معاملاتی که برای تصفیه شرکت ضروری است از اختیارات و تکالیف مدیران تصفیه است و در نتیجه تا تعیین تکلیف تمام اموال شرکت، شخصیت حقوقی شرکت باقی است و هر معامله ای به حساب شخصیت حقوقی شرکت با عبارت (در حال تصفیه) انجام می پذیرد.
لذا پس از لزوم موارد فوق مدیران تصفیه می بایستی نسبت به ثبت ختم تصفیه اقدام نمایند.

• رویه ثبت ختم تصفیه :
یکی از مباحث مربوط به ثبت شرکت ها، ثبت ختم تصفیه در انواع شرکت های تجارتی می باشد که در رویه مراجع ثبتی با تقسیم بندی جداگانه‌ای، ثبت ختم تصفیه شرکت های سهامی را از سایر شرکت های دیگر مجزا می نمایند.
مطابق ممیزی های ثبت شرکت ها، در انواع شرکت های تضامنی، نسبی، با مسئولیت محدود و مختلط، تعاونی ثبت ختم تصفیه پس از ارائه رعایت تشریفات ماده ۲۱۵ که مقرر نموده (تقسیم دارایی شرکت های مذکور در ماده فوق بین شرکاء خواه در ضمن مدت تصفیه و خواه پس از ختم آن ممکن نیست مگر آنکه قبلا سه مرتبه در مجلس رسمی و یکی از جراید اعلان و یکسال از تاریخ انتشار اولین اعلان در مجله گذشته باشد.)
در شرکت های سهامی نیز ثبت ختم تصفیه را منوط به رعایت ماده ۲۲۵ لایحه اصلاحی می نمایند. مطابق ماده مذکور: (تقسیم دارایی شرکت بین صاحبان سهام خواه در مدت تصفیه و خواه پس از آن ممکن نیست، مگر آنکه شروع تصفیه و دعوت بستانکاران قبلا سه مرتبه و هر مرتبه به فاصله یکماه در روزنامه کثیرالانتشاری که اطلاعیه ها و آگهی های مربوط به شرکت در آن درج می گردد آگهی شده و لااقل شش ماه از تاریخ انتشار اولین آگهی گذشته باشد.)
بنابراین در رابطه با ختم تصفیه بعد از انحلال مطابق مفاد ماده مذکور مراتب دعوت از بستانکاران می بایست سه مرتبه و هر مرتبه به فاصله یک ماه در روزنامه رسمی و کثیرالانتشار شرکت به صورت همزمان آگهی شده و بعد از گذشت شش ماه از انتشار اولین آگهی، مراتب به همراه آگهی های مذکور به مرجع ثبت شرکت ها ارائه گردد.
به موجب ماده ۲۲۷ قانون مذکور، مدیران تصفیه مکلف اند ظرف یکماه پس از ختم تصفیه مراتب را به مرجع ثبت شرکت ها اعلام دارند تا به ثبت رسیده و در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که اطلاعیه ها و آگهی های مربوط به شرکت در آن درج می گردد آگهی شود و نام شرکت از دفتر ثبت شرکت ها و دفتر ثبت تجارتی حذف گردد.
نکته ای که در این خصوص حائز اهمیت می باشد این است که ماده ۲۲۵ قانون مذکور و همچنین ماده ۲۱۵ قانون تجارت در خصوص تشریفات تقسیم دارایی بین سهامداران و شرکاء می باشد نه تشریفات ختم تصفیه. لذا رویه مرجع ثبت شرکت ها مبنی بر لزوم رعایت دقیق و ارائه مستندات روزنامه رسمی و کثیرالانتشار و بررسی دقیق مواعد در خصوص تقسیم دارایی ها جای تامل دارد.
با جمیع موارد فوق، لزومی به انتشار همزمان روزنامه کثیرالانتشار و رسمی در یک روز نمی باشد. زیرا عملا با توجه به نحوه نشر متفاوت روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشار امکان نشر در یک موعد برای تمامی شرکت ها وجود ندارد. از طرفی ممکن است به علت تعطیلات و عدم چاپ روزنامه در ایام تعطیل و یا درخواست های فراوان از سوی شرکت های مختلف، انتشار آگهی های مربوط به تقسیم دارایی ها با مواعد یکماه با کمی تاخیر یا تعجیل صورت پذیرد که این موارد از لحاظ شکلی نمی تواند مانع ثبت درخواست های ختم تصفیه گردد.
چنانچه انتشار روزنامه کثیرالانتشار و روزنامه رسمی همزمان صورت نگیرد، ملاک مدت زمان محاسبه (شش ماه در شرکت های سهامی و یکسال در سایر شرکت ها) از چه تاریخی محاسبه می گردد؟ از تاریخ اولین کدام روزنامه مقدم یا موخر؟ به نظر می رسد جهت حفظ حقوق اشخاص ثالث از تاریخ موخر می بایستی در نظر گرفته شود. به طور مثال اولین روزنامه کثیرالانتشار در اول خرداد منتشر گردد و اولین روزنامه رسمی در اجرای ماده ۲۲۵ اول مهر چاپ شود که ملاک محاسبه شش ماه، به نظر از اول مهر صحیح است.

• نگهداری از دفاتر قانونی شرکت بعد از ختم تصفیه :
یکی دیگر از وظایف مراجع ثبت شرکت ها پس از ختم تصفیه، نگهداری دفاتر قانونی شرکت می باشد‌. بر طبق ماده ۲۱۷ قانون تجارت: دفاتر هر شرکتی که منحل شده با نظر مدیر ثبت اسناد در محل معینی از تاریخ ختم تصفیه تا ده سال محفوظ خواهد ماند. همچنین بر طبق مواد ۲۲۹ لایحه اصلاحی قانون تجارت مقرر گردیده است: دفاتر و سایر اسناد و مدارک مذکور را نیز به مرجع ثبت شرکت ها تحویل دهند تا نگهداری برای مراجعه اشخاص ذینفع آماده باشد.
در این خصوص برخی از شرکت هایی که آگهی ختم تصفیه آنها صادر گردیده اند، درخواست نگهداری دفاتر و مدارک شرکت را از ادارات ثبت دارند که با توجه به عدم امکانات کافی و فضای مناسب و کمبود محیط اداری، مراجع ثبتی با مشکل مواجه می باشند. لذا در جهت ارائه خدمات قانونی و رعایت حقوق اشخاص ثالث می بایستی به نحوی تکالیف مذکور اجرا گردد.
از مشکلات اجرای این تکالیف، عدم هماهنگی ذی نفع اصلی مراجعه به دفاتر ماضی شرکت از جمله مراجع قضایی و سازمان امور مالیاتی می باشد که تا کنون اقدام موثری در این خصوص از سوی سازمان های مرتبط انجام نشده است. از طرفی اکثر شرکت ها به این تکلیف آشنا نبوده و آن دسته از اشخاص حقوقی که چنین تکلیفی را درخواست می نمایند دارای دفاتر مستعمل و زیادی می باشند به طور مثال دفاتر شرکت های ختم تصفیه شده شرکت های زیر نظر ستاد اجرایی فرمان امام (ره) بیش از ده ها جلد برای یک شرکت می باشد که هیچ فضایی مناسب که در سطح کشور برای نگهداری آنها در نظر گرفته نشده است. از طرفی تکلیف ارائه دفاتر و سایر اسناد شرکت تصفیه شده به مرجع ثبتی برای مدیران تصفیه در نظر گرفته شده است که مدیران به علت تقسیم دارایی شرکت و عدم دسترسی به منابع مالی نمی توانند هزینه نگهداری و اسکن و الکترونیکی نمودن تصویر مدرک را پرداخت نمایند. علیهذا این تکلیف ثبت شرکت ها تا کنون به نحو مطلوب اجرایی نشده است و در اکثر موارد رئیس ثبت متبوعه اعلام می نماید که دفاتر نزد مدیر تصفیه نگهداری گردد.

• وضعیت دارایی های شرکت بعد از ختم تصفیه :
امواای که از شرکت شناسایی و باقی مانده پس از آگهی های مندرج در قانون و تعیین تکلیف بستانکاران و طلبکاران بین سهامداران و شرکاء به نسبت آورده خود تقسیم می شود.
معذلک ممکن است پس از ختم تصفیه برخی از اموال و دارایی هایی کشف و یا شناسایی گردد. لذا در این صورت چنانچه مالی از شرکت باقی بماند و ختم تصفیه نیز اعلان شده باشد شرکاء با چه سمتی می توانند اموال شرکت را به خود منتقل نمایند و تکلیف اموال شناسایی شده به چه نحوی می باشد. پاسخ این سوال مبهم است. زیرا در این حالت هم مدیران شرکت و هم مدیران تصفیه به علت ختم تصفیه رابطه حقوقی با شرکت نداشته و شخص دیگر نیز سمتش قابل احراز برای مراجع مختلف از جمله دفاتر اسناد رسمی نمی باشد. لذا تکلیف سردفتر برای انتقال این اموال به چه نحوی می باشد؟
بر طبق ماده ۲۲۸ لایحه اصلاحی قانون تجارت، پس از اعلام ختم تصفیه مدیران تصفیه باید وجوهی را که باقی مانده است در حساب مخصوصی نزد یکی از بانک های ایران تودیع و صورت اسامی بستانکاران و صاحبان سهامی را که حقوق خود را استیفاء نکرده اند نیز به آن بانک تسلیم و مراتب را طی آگهی مذکور در همان ماده به اطلاع اشخاص ذی نفع برسانند تا برای گرفتن طلب خود به بانک مراجعه کنند. پس از انقضاء ده سال از از تاریخ انتشار آگهی ختم تصفیه هر مبلغ از وجوه که در بانک باقی مانده باشد در حکم مال بلاصاحب بوده و از طرف بانک با اطلاع دادستان شهرستان محل به خزانه دولت منتقل خواهد شد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مرداد 1397
نظرات()   
   
یکشنبه 10 تیر 1397  03:18 ب.ظ
توسط: درسا م

در قانون محاسبات، محاسبات عمومی در خصوص دفاتر تعریف خاصی نشده است لیکن به استناد ماده ۹۵ قانون مالیات های مستقیم دفاتر قانونی از نظر مالیاتی عبارت است از دفاتر روزنامه (اعم از نقدی و یا غیر نقدی) دفتر کل موضوع قانون تجارت و یا دفاتر قانونی از نظر مالیاتی عبارت است از دفاتر روزنامه (اعم از نقدی و یا غیر نقدی) دفتر کل موضوع قانون تجارت و یا دفاتر مخصوصی که وزارت امور اقتصادی و دارایی به عنوان دفتر مشاغل ” دفتر در آمد هزینه ” تهیه و در دسترس مودیان قرار می دهد و مقرر شده است آیین نامه مربوط نحوه تنظیم و تحریر و نگهداری دفاتر و حساب اسناد و مدارک توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی با نظرخواهی از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و سازمان حسابرسی و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران تهیه و پس از تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی جهت اطلاع مودیان منتشر خواهد شد که آیین نامه مذکور در تاریخ ۲۸/۱۲/۱۳۶۷ به تصویب رسیده است.

مشخصات دفاتر قاونی

ماده ۲: دفاتر قانونی مشمول این آیین نامه عبارتست از کلیه دفاتر روزنامه و کل اعم از مشترک و یا جدا از یکدیگر و دفتر مشاغل (دفتر درآمد و هزینه) که قبل از ثبت هرگونه عملیات حسابداری در آنها، دفاتر روزنامه و کل مطابق مقررات مواد ۱۱و ۱۲ قانون تجارت مصوب سال ۱۳۱۱ از طرف نماینده اداره ثبت اسناد و دفتر مشاغل از طرف ادارات امور مالیاتی ذیربط حسب مورد امضاء، پلمپ و ثبت گردیده و به فارسی تحریر شده باشد.
تبصره ۱: اشتباه در شماره گذاری صفحات و همچنین اشتباهات ناشی از پلمپ دفاتر در مراجع مذکور موجب بی اعتباری دفاتر مشاغل ثبت نخواهد بود.
تبصره ۲: نوشتن دفاتر با وسایلی که به سهولت قابل محو است( مانند مواد گرافیت ) ممنوع است.
تبصره ۳: ادارات امور مالیاتی موظفند فهرست دفاتر ثبت و پلمپ شده واصله از اداره ثبت اسناد و همچنین فهرست دفاتر مشاغل ثبت و امضاء شده از ناحیه خود را به ادارات امور مالیاتی مربوط ارسال نمایند.

ماده ۳: مودیان مشمول این آیین نامه مکلفند برای هر سال مالی، فقط از دفاتر امضا پلمپ و ثبت شده ظرف یک سال قبل استفاده نمایید، مگر اینکه در اثناء سال قبل بعلت تمام شدن دفاتر نیاز به دفاتر جدید باشد که در این صورت مجاز هستند دفاتر جدید امضاء، پلمپ و ثبت نمایند و با رعایت مقررات ماده ۱۶ این آیین نامه ادامه عملیات مالی را در دفاتر جدید ثبت کنند. درج تعداد و مشخصات دفاتر مأخوذه برای استفاده در هر سال مالی، در اظهارنامه مالیاتی مربوط به آن ال الزامی است.
ماده ۴: دفتر روزنامه دفتری است که اشخاص حقیقی یا حقوقی کلیه معاملات و سایر رویداد های مالی و محاسباتی خود را با رعایت اصول و موازین و استاندارد های پذیرفته شده حسابداری و به ترتیب تاریخ وقوع در آن ثبت نمایند.
تبصره- نگهداری دفتر روزنامه واحد برای ثبت کلیه عملیات و یا دفاتر روزنامه متعدد برای هر بخش از عملیات مجاز است.

ماده ۵: دفتر کل دفتری است که عملیات ثبت شده در دفتر یا دفاتر روزنامه بر حسب سرفصل یا کد گذاری حسابها در صفحات مخصوص آن ثبت می شود به ترتیبی که تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه از آن امکان پذیر باشد.
ماده ۶: دفتر مشترک روزنامه و کل دفتری است که دارای ستون هایی برای سر فصل حساب های متفاوت باشد، به طوری که اشخاص حقوقی و حقیقی با تبت و نگداری دفتر مذکور بر طبق اصول و ضوابط و استاندارد های حسابداری، بتوانند نتایج عملیات خود را از آن استخراج و حساب سود و زیان و ترازنامه تهیه نمایند.
ماده ۷: دفتر مشاغل ( دفتر در آمد و هزینه) دفتری است که حداقل دارای ستون هایی برای درج تاریخ، شرح معاملات، در آمد، هزینه و دارایی های قابل استهلاک باشد و معاملات مذکور به ترتیب تاریخ وقوع در آن ثبت گردد به طوری که در پایان سال تعیین جمع درآمد و هزینه شغلی مودی و تنظیم حساب سود و زیان از آن امکان پذیر باشد.

سایر دفاتر، اسناد حسابداری و مدارک حساب:
ماده ۸: دفتر معین دفتری است که برای تفکیک و مجزی ساختن هر یک از حسابهای دفتر کل برحسب مقتضیات و شرایط حساب ممکن است نگهداری شود. کارت های حساب اعم از آنکه بوسیله دست یا ماشین تهیه شده باشد در حکم دفاتر معین است .
ماده ۹: سند حسابداری فرمی است که در آن یک یا چند مورد از معاملات و سایر رویدادهای مالی و محاسباتی به حساب هائی که حسب مورد بدهکار یا بستانکار گردیده تجزیه می شود و پس از امضاء مراجع ذیصلاح مندرجات آن قابل ثبت در دفاتر میباشد .
ماده ۱۰: مدارک حساب عبارت از مستنداتی است که بیانگر وقوع یک یا چند فعالیت یا رویداد مالی یا محاسباتی بوده و اسناد حسابداری و دفاتر بر مبنای آنها تنظیم و تحریر می گردد .

نحوه تحریر و نگهداری دفاتر قانونی:
ماده ۱۱: مؤدیانی که دفتر روزنامه و کل نگهداری می نماید باید کلیه معاملات و سایر رویدادهای مالی و محاسباتی و مؤدیان مجاز به نگهداری دفاتر مشاغل (دفتر درآمد و هزینه) باید هرگونه در آمد و هزینه و خرید و فروش دارایی های قابل استهلاک خود را طبق مقررات این آیین نامه حسب مورد در دفاتر مربوط ثبت کنند ولو آنکه برای نگهداری حساب ها از ماشین های الکترونیکی و کارت های حساب استفاده شود.
تبصره- اشتباهات حسابداری در صورتی که بعدا در اثناء عملیات سال مربوط مورد توجه واقع و بر پایه استاندارد های حسابداری در دفاتر همان سال اصلاح و مستندات آن ارائه شود، به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
ماده ۱۲: مؤدیان مجاز به نگهداری دفتر مشاغل می توانند تمام یا قسمتی از در آمد و هزینه های مشابه روزانه را تحت یک شماره ردیف در دفتر ثبت نمایند. مشروط به اینکه در ستون شرح دفتر، نوع و تعداد آنها را قید و اگر متکی به اسناد و مدارک باشد مشخصات آن را نیز در ستون مزبور درج نمایند. در صورتی که اقلام در آمد و هزینه و خرید و فروش دارائی های قابل استهلاک متکی به اسناد و مدارک باشد، مودیان مذکور می بایست پس از ثبت موارد در دفتر مشاغل، اسناد و مدارک مربوط را به ترتیب شماره ردیف به نحوی که برای رسیدگی مأموران مالیاتی قابل استفاده باشد نگهداری نمایند.
ماده ۱۳: در مواردی که دفتر روزنامه و کل نگهداری می شود، کلیه معاملات و سایر رویداد های مالی و محاسباتی مربوط و در موارد نگهداری دفاتر مشاغل، در آمد و هزینه ها و خرید و فروش دارائی های قابل استهلاک باید در همان روز انجام، حسب مورد در دفاتر روزنامه یا مشاغل ثبت گردد.
تبصره ۱- تاریخ مذکور در مدارک یا فاکتور فروش یا خرید و غیره ملاک قطعی تأخیر تحریر شناخته نمی شود و هرگاه انجام و ختم این گونه اعمال با توجه به روش و طرز کار موسسه تابع تشریفات و طی مراحلی باشد تا موضوع آماده برای ثبت در دفتر مربوط شود، فاصله بین تاریخ فاکتور یا مدارک و روز آماده شدن آن برای ثبت در دفتر تأخیر ثبت تلقی نخواهد شد.
تبصره ۲- تأخیر در تحریر عملیات در صورتی که به منظور سوء استفاده نباید تا ۱۵ روز تشخیص اداره امور مالیاتی و بیش از آن به تشخیص هیأت سه نفری موضوع بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳/۱۲/۶۶ و اصلاحیه های بعدی به قانونی بودن دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
تبصره ۳- در مواردی که دفاتر موضوع این آیین نامه توسط مقامات قضائی یا سایر مراجع قانونی از دسترس مودی خارج شود و صاحب دفتر از تاریخ وقوع این امر حاکثر ظرف سی روز دفاتر جدید امضاء پلمپ و عملیات آن مدت را در دفاتر جدید ثبت کند، تأخیر ثبت عملیات در این مدت به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
تبصره ۴- تأخیر ثبت دفاتر در مورد اشخاص حقوقی جدیدالتأسیس از تاریخ ثبت شخص حقوقی و در مورد سایر اشخاص از تاریخ شروع فعالیت تا سی روز مجاز خواهد بود.

ماده ۱۴: کلیه عملیات ثبت شده در دفاتر روزنامه هر ماه باید حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به دفتر کل نقل شود.
ماده ۱۵: موسساتی که دارای شعبه هستند مکلفندبا توجه به روش های حسابداری خود خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را در صورتیکه دارای دفاتر پلمپ شده باشند، لااقل سالی یکبار (تا قبل از بستن حسابها) و در غیر این صورت ماه به ماه در دفاتر مرکز موسسه ثبت کنند.
ماده ۱۶: امضاء و پلمپ دفاتر ضمن سال مالی مشروط بر اینکه تا تاریخ امضاء و پلمپ هیچگونه عمل مالی و پولی صورت نگرفته باشد و همچنین تأخیر امضاء پلمپ تا حد مجاز مقرر در تبصره های ۳و۴ ماده ۱۳ این آیین نامه در مورد دفتر روزنامه یا حسب مورد دفتر مشاغل و ماده ۱۴ این آیین نامه در مورد دفتر کل، بع اعتبار خللی وارد نخواهد کرد.
ماده ۱۷: مؤدیانی که از سیستم های الکترونیکی استفاده می نمایند، موظفند حداقل ماهی یکبار خلاصه عملیات داده شده به ماشین های الکترونیکی را در دفتر روزنامه یا مشاغل حسب مورد ثبت و حداکثر ظرف مهلت تعیین شده در ماده ۱۴ این آیین نامه به دفتر کل منتقل کنند، علاوه بر این بمنظور تسهیل رسیدگی باید آیین نامه ها یا دستورالعمل های کار ماشین و برنامه های آن و نحوه کار نرم افزار های مالی مورد استفاده را در اختیار مؤموران رسیدگی قرار دهند. ضمنا مؤدیان مذکور مکلفند هر سه ماه یکبار خلاصه عملیات داده شده به ماشین های الکترونیکی را حداکثر ۱۰ روز پس از پایان سه ماه به اداره امور مالیاتی مربوطه تسلیم نماید.
موارد رد دفاتر:
ماده ۲۰: تخلف از تکالیف مقرر در این آیین نامه در موارد زیر موجب رد دفاتر می باشد.
۱- در صورتی که دفاتر ارائه شده به نحوی از پلمپ خارج شده و یا فاقد یک یا چند برگ باشد.
۲- عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی در دفاتر به شرط احراز.
۳- تراشیدن، پاک کردن و محو کردن مندرجات دفاتر به منظور سوء استفاده.
۴- تاخیر تحریر دفاتر روزنامه و مشاغل زاید بر حد مجاز مندرج در تبصره های ۲ الی ۴ ماده ۱۳ و ماده ۱۷ و تاخیر تحریر دفتر کا زاید بر حد مجاز مندرج در ماده ۱۴ این آئین نامه.
۵- عدم ثبت عملیات شعبه یا شعب در دفاتر مرکزی طبق مقررات ماده ۱۵ این آئین نامه.
۶- در اجرای مقررات تبصره ۳ ماده ۱۳ این آئین نامه در مواردی که دفاتر مزبور به ادعای مؤدی از دسترس وی خارج شده باشد و غیر اختیاری بودن موضوع مورد تائید اداره امور مالیاتی ذیربط قرار نگیرد.
۷- عدم ارائه دستور العمل های نحوه کار با نرم افزارهای مالی مورد استفاده در مورد اشخاصی که از سیستم های الکترونیکی استفاده می نمایند.
۸- عدم تطبیق مندرجات دفاتر قانونی یا دفتر مشاغل حسب مورد که به شرح ماده ۱۷ این آئین نامه تهیه و تنظیم گردیده با اطلاعات موجود در سیستم های الکترونیکی، در مورد اشخاصی که از سیستم های مذکور استفاده می نمایند.
۹- جای سفید گذاشتن بیش از حد معمول در دفتر روزنامه و دفتر مشاغل بمنظور سوء استفاده.
۱۰- عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر امضاء، پلمب و ثبت شده نانویس.
۱۱ – درصورتی که ثابت شود اسناد ثبت شده در ماشین های الکترونیکی ظرف مهلت های مقرر در مواد ۱۳، ۱۴ و ۱۷ آئین نامه (با در نظر گرفتن مقررات تبصره های ماده ۱۳) قطعی نشده باشد.
(هرگونه اصلاحات مربوط به عملیات و رویدادهای مالی مربوط به قبل از قطعیت به قبل از قطعیت اسناد باید در همان سال از طریق ثبت های حسابداری اصلاح گردد)
۱۲- تهیه و تنظیم صورتهای مالی بدون رعایت مقررات ماده ۱۸ این آئین نامه برای اشخاص حقوقی مشمولین بند الف ماده ۹۶ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰٫
۱۳- اشتباه حساب حاصل از ثبت عملیات موسسه در صورتی که نسبت به اصلاح آن طبق مقررات تبصره ماده ۱۱ این آئین نامه اقدام نشده باشد.
۱۴- در صورتیکه مؤدیان مالیاتی حسب مورد از اوراق مخصوص ماده ۱۶۹ قانون مالیاتهای مستقیم استفاده ننماید. ماده ۲۱) هیات سه نفری حسابرسان موضوع بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم، در صورتیکه با توجه به دلایل توجیهی مؤدی و نحوه تحریر دفاتر و رعایت استانداردهای حسابداری و درجه اهمیت ایرادات مطروحه از سوی اداره امور مالیاتی و رعایت واقعیت امر، احراز نمایند که ایرادات مزبور به اعتبار دفاتر خللی وارد نمینماید، میتوانند نظر خود را مبنی بر قبولی دفاتر و اسناد ومدارک اعلام نمایند.

این آئین نامه در اجرای تبصره (۲) ماده ۹۵ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ به پیشنهاد شماره ۳۸۴/۲۱۱ تاریخ ۱۰/۱/۸۲ سازمان امور مالیاتی کشور در پنج فصل و بیست ویک ماده و دوازده تبصره در تاریخ ۱۰/۱/۸۲ به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارائی رسید و مقررات آن از اول فروردین سال ۸۲ لازم الاجرا بوده و نسبت به اشخاص حقوقی که سال مالی آنها با سال شمسی منطبق نباشد، در مورد سال مالی که از ۱/۱/۸۲ به بعد آغاز میگردد جاری بوده و نسبت به سال مالی قبل از آن مفاد آئین نامه قبلی مجری میباشد.



  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
یکشنبه 10 تیر 1397  01:29 ب.ظ
توسط: درسا م


دامنه ها


adakit.ir

almasshoping.ir     aliabad-samacollege.ir    persianissimo.ir       rashtcemetery.ir    kafetakhfif.ir          axnew.ir

iranmicronet.ir    astaraonline.ir    atenas.ir    ghorvehtvto.ir     concrete-day.ir


greencard-pro.ir   varshahid.ir   fllowers313.ir         polyethylenes.ir     boran-barzan.ir        chemaztapeh.ir

*************************************************************************

mersada.ir


****************************************************************

***********************************************************************


      

*********************************************************************

*************************************************************************
***********************************************************************

 asrejavanan.ir  buyshimmer.ir femalehours.ir arbbatarh.ir buy-best.ir

 ******************************************************************

bahalbaxx.ir  iranwebbase.ir pnn24.ir rao-co.ir   sisx.ir

*******************************************************************

adote.ir asnafkaraj.ir b8b.ir gorganblog.ir buyslim-patch.ir downloadmovies.ir e-fakhteh-a.ir
 
**********************************************************************
 Ansar83.ir  lovelykids.ir  mazinet.ir   galaxy-kids.ir  gilanjobs.ir   b-gharargah.ir
Bia2prozhe.ir  newsresan.ir     Yeganehcloob.ir  zibar.ir  Castledl.ir ddfsb.ir  Deckcha.ir

 
 
 



  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:34 ب.ظ
توسط: درسا م


شرکت بامسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند شخص برای امور تجاری تشکیل می شود و در آن، مسئولیت شرکا محدود به سهم آنان در سرمایه شرکت است. حقوق شرکا به صورت سهم الشرکه است و برخلاف سهام، در شرکت های سهامی، آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.

حقوق شرکا :
عمده ترین حقوق شرکا را می توان در موارد ذیل خلاصه کرد :
حق اطلاع، حق نظارت ، حق رای، حق بردن سود و حق انتقال سهم الشرکه تحت شرایط خاص .

    اول: حق اطلاع

قانون تجارت ایران، در ارتباط با حق اطلاع شرکای این نوع شرکت در خصوص عملکرد و حساب های شرکت به اختصار برگزار کرده است. در واقع تنها ماده ای که به این امر پرداخته، ماده 109 قانون تجارت است که در آن پیش بینی شده مقررات ماده 170 در مورد شرکت های بامسئولیت نیز رعایت خواهد شد. ماده اخیر مربوط است به حق اطلاع صاحبان سهام در شرکت های سهامی نوع قدیم که با وجود وضع لایحه قانونی 1347 راجع به شرکت های سهامی عام و خاص، هنوز هم در مورد شرکت های بامسئولیت محدود لازم الرعایه است.
ماده 170 قانون تجارت مقرر می کند : " تا پانزده روز قبل از انعقاد مجمع عمومی، هر صاحب سهمی می تواند ( خود یا نماینده او ) در مرکز اصلی شرکت حاضر شده از صورت بیلان و صورت دارایی و راپرت هیئت نظار اطلاع حاصل کند". این قاعده البته خاص زمانی نیست که شرکت دارای مجمع عمومی است بلکه حق اطلاع از حقوق اساسی شرکا و ذاتی هر شرکتی است و شرکا نمی توانند حتی با توافق، آن را از میان بردارند. این حق اطلاع، جنبه دائمی دارد؛ اما البته، محدود به زمانی است که از پانزده روز قبل تر از انعقاد مجمع عمومی شرکا نباشد.

    دوم : حق نظارت

قانون تجارت برای نظارت شرکا بر شرکت، بین فرضی که شرکت بامسئولیت محدود کمتر از سیزده نفر شریک دارد و فرضی که شرکت با بیش از دوازده شریک تشکیل شده باشد، تفاوت قائل شده است. در فرض اول، قانون تجارت ایجاد هیئتی به نام هیئت نظار را پیش بینی کرده و در فرض دوم ایجاد این هیئت را به نظر شرکا واگذار کرده است. ( ماده 109 ق.ت )
هر گاه شرکت هیئت نظار نداشته باشد، خود شرکا از طریق اعمال حق اطلاعی که به آن اشاره شد، منفرداَ و مجتمعاَ می توانند اعمال نظارت کنند، اما اگر هیئت نظار پیش بینی شده باشد، حق نظارت شرکا از طریق این هیئت انجام می شود – که البته چگونگی نظارت خود را به شرکا برای تصمیم گیری در خصوص عملکرد شرکت گزارش می کند.
هیئت نظار نقس رکن بازرسی شرکت را بازی می کند و از اختیارات ذیل برخوردار است :
1- تحقیق دراین باره که آیا مفاد مواد 96 و 97، در خصوص پرداخت سرمایه شرکت و تقدیم و تسلیم آن صورت گرفته و مبلغ سهم الشرکه های غیرنقدی در شرکتنامه به عمل آمده است . ( ماده 109 ق. ت )؛
2. بررسی و تدقیق در دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت ؛
3. دادن گزارش سالانه به مجمع عمومی شرکا که در آن باید هرگونه بی ترتیبی و امر خلاف واقع در تنظیم صورت دارایی که هیئت نظار مشاهده کرده، ذکر شود. علاوه بر این، هیئت نظار اگر با پیشنهاد مدیر شرکت در تقسیم منافع مخالفتی داشته باشد، می تواند مخالفت خود را با دلایل در گزارش مزبور بیان کند. ( ماده 109 ناظر به ماده 168 ق. ت )؛
4. دعوت از شرکا برای انعقاد مجمع عمومی فوق العاده در صورت عمل نکردن مدیر شرکت به این وظیفه ( ماده 109 ق. ت)
اعضای هیئت نظار، از جهت اعمال داری مدیران و نتایج حاصل از آن، هیچ مسئولیتی ندارند اما اگر در انجام وظایف خود مقررات قانونی را مراعات نکنند، مسئول اعمال و تقصیرات خود خواهند بود. ( ماده 109 ناظر به ماده 167 ق. ت )

    سوم : حق رای

هرگاه شرکت مجمع عمومی شرکا نداشته باشد، رای گیری در مجمع به عمل می آید، در غیر این صورت، شرکا می توانند از طریق مکاتبه، در خصوص اقدامات شرکت تصمیم گیری و مثلاَ حساب های شرکت را تصویب کرده یا مدیر انتخاب کنند. تصمیم گیری البته باید در چارچوب قانون و اساسنامه باشد و شرکا می توانند در هر موردی به اتفاق آرا تصمیم گیری کنند. هر گاه اتفاق آرا نباشد، تصمیمات باید با توجه به حد نصاب و تعداد آرای ابراز شده شرکا اتخاذ شوند. سهم الشرکه ها رای مساوی ندارند بلکه هر شریک بسته به اینکه سهم الشرکه او چه نسبتی از سرمایه شرکت را تشکیل می دهد، از قدرت تصمیم گیری برخوردار است.
ماده 107 قانون تجارت که این قاعده را بیان می کند، به شرکا اجازه می دهد خلاف این ترتیب را در اساسنامه شرکت پیش بینی کنند.
" تصمیمات راجع به شرکت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود " ( قسمت اول ماده 106 ق.ت ) . این عبارت به این معنی است که برای تصمیم گیری لااقل دو شریک حداقل نصف سرمایه را داشته باشند تا تصمیم گیری صحیح باشد. اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشود، مدیران و احیاناَ هیئت نظار، در غیاب اقدام مدیران باید مجدداَ تمام شرکا را دعوت کنند. در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکا اتخاذ خواهد شد؛ اگرچه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشد. اساسنامه می تواند ترتیبی برخلاف این قاعده پیش بینی کند ( ماده 106 ق. ت ) ؛ یعنی مثلاَ پیش بینی کند که اکثریت، حتی در دفعه دوم، لااقل نصف سرمایه را داشته باشد.
کلیه تصمیمات راجع به شرکت به طریق فوق معتبر است، مگر در سه زمینه ذیل :
1. تغییر تابعیت شرکت، باید به اتفاق آرا باشد. ( ماده 110 ق. ت ) ؛
2. هر تغییر دیگری راجع به اساسنامه، مثل افزایش یا کاهش سرمایه، باید با اکثریت عددی شرکا که دارای لااقل سه چهارم سرمایه باشند صورت گیرد( جز در فرضی که اساسنامه اکثریت دیگری پیش بینی کرده است ) ( ماده 11 ق. ت ) ؛
3. ازدیاد تعهدات یک یا چند شریک ، مثل الزام او به سهیم شدن در افزایش سرمایه ( ماده 112 ق. ت ) .

    چهارم : حق بردن سود

شرکا می توانند در اساسنامه ترتیبی برای تقسیم سود بین خود پیش بینی کنند. اگر در اساسنامه راجع به تقسیم سود و زیان پیش بینی خاصی نشده باشد، تقسیم مزبور به نسبت سرمایه شرکا به عمل خواهد آمد ( ماده 108 ق.ت) حق شرکا به بردن سود، حق آن ها به سود قابل تقسیم، به اندوخته قانونی و قراردادی و حق آن ها به مابه التفاوت آورده آن ها در زمان ایجاد شرکت و دارایی باقی مانده شرکت در زمان انحلال پس از پرداخت بدهی های شرکت را نیز شامل خواهد بود.
در تقسیم سود قابل تقسیم میان شرکا، مدیران باید ماده 113 قاننون تجارت را که ناظر است به ماده 57 قانون تجارت مصوب 1311، در مورد شرکت های سهامی سابق رعایت کنند. به موجب این ماده، " همه ساله لااقل یک بیستم از عایدات خالص شرکت برای تشکیل سرمایه احتیاطی، موضوعی خواهد شد. همین که سرمایه شرکت احتیاطی به عشر سرمایه شرکت رسید، موضوع کردن این مقدار، احتیاطی است ". این همان چیزی است که امروز به اندوخته تعبیر می شود که می تواند قانونی ( تا یک بیستم سود خالص ) ، قراردادی و یا به موجب اساسنامه باشد.

    پنجم : حق انتقال سهم الشرکه

انتقال سهم الشرکه توسط شرکا میسرنیست مگر با رعایت دو شرط شکلی و ماهوی :
الف) شرایط شکلی : همان طور که می دانیم ، سهم الشرکه شرکا را نمی توان به صورت ورقه قابل نقل و انتقال ( مانند سهم در شرکت های سهامی ) ایجاد کرد. انتقال سهم الشرکه باید به صورت کتبی و رسمی باشد. ( ماده 103 ق.ت ) والا، در مقابل شرکت، شرکا و شخص ثالث قابل استناد نیست.
ب) شرایط ماهوی : از آنجا که در شرکت سهامی، مانند شرکت های اشخاص، شخصیت شرکا اهمیت دارد ، انتقال سهم الشرکه باید با رضایت سایر شرکا باشد. البته رضایت کلیه شرکا برای صحت و اعتبار انتقال ضرورت ندارد و کافی است عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه به آن ها تعلق دارد و از اکثریت عددی نیز برخوردارند، به آن رضایت دهند. ماده 102 قانون تجارت که این قواعد را بیان می کند، از رضایت شرکای شرکت به انتقال سهم الشرکه به غیر صحبت می کند. البته منظور از غیر، اشخاص ثالث هستند و انتقال به شریک دیگر در شرکت را شامل نمی شود؛ زیرا هدف از وضع محدودیت منعکس در ماده 102، این است که خصیصه خانوادگی شرکت بامسئولیت محدود را که ورود اشخاص ثالث ممکن است به آن خدشه وارد سازد، حفظ کند.
از همراهیتان سپاسگزاریم. 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:32 ب.ظ
توسط: درسا م


به موجب ماده 107 لایحه قانون تجارت، شرکت های سهامی عام و خاص توسط هیات مدیره اداره می شوند. در حقیقت بازوی اداره شرکت، هیات مدیره محسوب می شود و بازوی تصمیم گیری شرکت، مجامع عمومی هستند. اختیارات هبات مدیره علاوه تکالیف و اختیارات قانونی، عام می باشد. هیات مدیره از جهت سلسه مراتب، تابع مجمع عمومی می باشد. سمت هیات مدیره مباشرتی است و اعضای هیات مدیره نمی تواند سمت خود را به دیگران تفویض کنند. هیات مدیره باید از بین سهامداران شرکت انتخاب شود. حداقل تعداد سهام لازم برای تصاحب سمت هیات مدیره، معادل حداقل تعداد تعیین شده سهام وثیقه طبق اساسنامه می باشد. در لایحه قانونی منظور از عبارت مدیران، هیات مدیره می باشد نه مدیر عامل.

    تعداد اعضا

وفق ماده 107 لایحه، هیات مدیره شرکت سهامی عام مرکب از حداقل 5 عضو می باشد. در شرکت سهامی خاص، تصریح قانونی در رابطه با تعداد اعضای هیات مدیره وجود ندارد اما اعضای هیات مدیره سهامی خاص نباید از 3 عضو کم تر باشند. حداکثر تعداد اعضای هیات مدیره شرکت سهامی عام و خاص در قانون مشخص نشده است.

    مدت ماموریت مدیران

به موجب ماده 109 لایحه، مدت ماموریت مدیران طبق اساسنامه مشخص می شود و در هر صورت این مدت نباید بیش از 2 سال باشد. این محدودیت به موجب قانون است و قاعده آمره می باشد. اگر مدت ماموریت مدیران پایان یابد طبق ماده 136 لایحه، مدیران سابق تا انتخاب مدیران جدید به کار خود ادامه می دهند.

    مباشرتی بودن سمت هیات مدیره


هیات مدیره وکیل شرکت نمی باشد، بلکه رکنی از ارکان اداره شرکت محسوب می شود. طبق ماده 117 لایحه، هیات مدیره اختیارات عام در اداره شرکت دارد، بنابراین او نمی تواند سمت خود را به دیگران تفویض کند و به عبارت دیگر سمت هیات مدیره برخلاف حضور در جلسات مجمع عمومی برای سهامداران، برای شخص مدیر مباشرتی است. هیات مدیره می تواند در برخی امور که لازمه انجام وظایف هیات مدیره است برای خود نایب انتخاب کند، مانند وکالت به یکی از کارمندان شرکت برای خرید اتومبیل.

    انتخاب مدیران

- مدیران شرکت توسط مجمع عمومی موسس و مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند.
- اولین مدیران شرکت در سهامی عام توسط مجمع عمومی موسس با اکثریت دوسوم آرای حاضر در جلسه رسمی و در سهامی خاص اولین مدیران با توافق تمامی سهامداران یا موسسین انتخاب می شوند.
- مدیران بعدی پس از ایجاد شخصیت حقوقی شرکت، با اکثریت نسبی آرای حاضر در جلسه رسمی توسط مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند.
- انتخاب مجدد مدیران ولو به دفعات متعدد بلامانع است.

    ممنوعیت انتخاب شدن به عنوان هیات مدیره

برخی اشخاص را نمی توان به سمت مدیریت شرکت برگزید. شخصی که از هیات مدیره شدن ممنوع است، نمی تواند به عنوان مدیر عامل شرکت نیز انتخاب شود.
ممنوعیت هایی که در ماده 111 لایحه آمده عبارتند از :
1. محجورین : به عقیده دکتر اسکینی، صغیر ممیز با اجازه ولی خود طبق ماده 85 قانون امور حسبی، می تواند به عنوان مدیر شرکت انتخاب شود. طبق نظر دیگر ، صغیر ممیز را نمی توان به سمت مدیریت انتخاب نمود زیرا ماده 85 قانون امور حسبی مرتبط با تصدی کسب و پیشه می باشد نه مدیریت شرکت .
2. کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صادر شده ( در این مورد نیاز به صدور حکم قطعی نمی باشد .)
3. محکومین قطعی دادگاه به ارتکاب جرایم سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری، جرایمی که در حکم خیانت در امانت و کلاهبرداری، تدلیس، تصرف غیرقانونی در اموال عمومی و اختلاس، در مدت محرومیت.
این جرایم در صورتی موجب ممنوعیت می شوند که حکم قطعی صادر شود و شخص مجرم از حقوق اجتماعی محروم شود. محرومیت از سمت مدیریت به موجب لایحه، منحصر به جرایم تصریح شده در بند 3 می باشد.
4. به موجب اصل 141 قانون اساسی، رئیس جمهور ، وزیران و معاونان و کارمندان دولت نمی توانند به عنوان هیات مدیره و یا مدیر عامل هر نوع شرکت خصوصی، به جز شرکت های تعاونی ادارات و موسسات انتخاب شوند.
5. به موجب بند 3 ماده 15 قانون دفاتر اسناد رسمی، سردفتر و دفتر یار نمی توانند به سمت عضو هیات مدیره یا مدیر عامل شرکت های تجاری درآیند.
6. به موجب تبصره 2 ماده 241 لایحه، هیچ فردی نمی تواند اصالتاَ یا به نمایندگی از شخص حقوقی همزمان در بیش از یک شرکت که تمام یا بخشی از سرمایه آن متعلق به دولت یا نهدها یا موسسات عمومی غیردولتی است به سمت مدیر عامل یا عضو هیات مدیره انتخاب شود. متخلف علاوه بر استرداد وجوه دریافتی به شرکت، به پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مذکور محکوم می شود.
نهادها یا موسسات عمومی غیردولتی است به سمت مدیر عامل یا عضو هیات مدیره انتخاب شود. متخلف علاوه بر استرداد وجوه دریافتی به شرکت، به پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مذکور محکوم می شود.

    وظایف هیات مدیره


موارد ذیل به عنوان وظایف هیات مدیره در قانون می باشد :
1. دعوت از مجامع عمومی ظرف مهلت مقرر در اساسنامه. البته به موجب ماده 121 لایحه، این تکلیف بر عهده رئیس هیات مدیره است.
2. تقدیم گزارش های مالی شرکت هر 6 ماه یکبار به بازرسان. ( ماده 137 لایحه )
3. وضع اندوخته قانونی( ماده 140 لایحه )
4. پیشنهاد کاهش یا افزایش سرمایه و در ضمن ارائه گزارش توجیهی به مجمع عمومی فوق العاده
5. نحوه ی تعیین و تقسیم سود حداکثر تا 8 ماه پس از تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم سود مشروط بر آن که مجمع عمومی عادی در خصوص نحوه تقسیم سود اتخاذ تصمیم نکرده باشد.
6. تهیه صورت های مالی جهت ارائه به بازرسان برای تقدیم به مجمع عمومی سالیانه
7. سپردن سهام وثیقه به صندوق شرکت
8. تنظیم گزارش سلب حق تقدم سهامداران در خرید سهام جدید شرکت
9. انتخاب مدیرعامل و تعیین حدود اختیارات و حق الزحمه مدیرعامل
10. اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه و اطلاع به مرجع ثبت شرکت ها
11. رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان در زمان افزایش سرمایه 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:28 ب.ظ
توسط: درسا م

سازمان بین المللی استاندارد سازی  (International Organization for Standardization) یک سازمان متشکل از مجامع بین المللی سازمان های استاندارد است که به منظور تدوین راه کارها و استاندارد های مختلف جهانی تشکیل شده و از همه اعضا برای ساخت و تنظیم این استاندارد ها استفاده می شود.

تمامی شرکت ها و سازمان های دولتی و غیر دولتی در همه نقاط دنیا با دریافت هر یک از این استاندارد ها و اخذ هر یک از ایزو ها و استاندارد های تعریف شده این سازمان در واقع تعهد و حداقل های تعریف شده یک استاندارد را در سیستم خود نشان می دهند که خود نشان دهنده اعتبار و اهمیت اقدامات ان شرکت می باشد.

در واقع دریافت هر یک از استاندارد های سازمان بین المللی استاندارد iso نشان می دهد که شرکت در مسیر درستی از یک فعالیت و راهکار تجاری قرار دارد و به مشتریان خود تعهدات لازم را دارد از این رو دریافت این استاندارد ها در فروش و اعتبار بخصوص بین المللی شرکت ها ان چنان اهمیت دارد که بسیاری از شرکت ها و ارگان های بین المللی تنها با شرکت ها و سازمان های دارای استاندارد های ایزو حاضر به همکاری هستند.

راهنمای دریافت ایزو


ابتدا شرکت ها باید بسته به موضوع فعالیت خود مشخص نمایند که کدام یک از استاندارد ها را نیاز دارند. پس از مشخص کردن نوع استاندارد مورد نیاز باید اقدامات زیر برای اخذ ایزو انجام شود:

    تشکیل جلسه ابتدایی مدیران ارشد به منظور توجیه و آگاه سازی انها و اهم وظایف و فعالیت های انها در طول دوران اخذ ایزو در شرکت. مدیران ارشد به عنوان الگو و هدایت کننده سیستم شناخته می شوند و باید وظایف خود را بهتر از همه انجام دهند. نقش مدیران تا ویرایش های قبل از سال 2015 کمتر مورد توجه بود ولی در بازنگری استانداردهای سال 2015 به بعد مدیران نقش پر رنگ تر و مهم تری در سازمان بر عهده گرفتند.
    تعیین چشم انداز ، تعریف استراتژی و ایجاد اهداف کلان برای شرکت. در این مرحله باید بسته به فعالیت و خواست سازمان انچه که شرکت به دنبال ان هست را تدوین نموده با استفاده از ماتریس های مختلف اعم از ماتریس swot و با شناخت نقاط ضعف و قوت و فرصت ها و تهدید ها و همچنین با تحلیل داده های اماری مورد نظر بازار و رقبا شرکت بتواند انچه را که خواهان رسیدن به ان برای سال های اتی است را ترسیم نماید. در این مرحله شرکت نیاز دارد تا اهدافی را برای رسیدن به این خواسته در نظر بگیرد که کاملا مرتبط با فعالیت ها و اهداف خط مشی در نظر گرفته شده باشد.
    تعیین برنامه های خرد و عملیاتی: هر هدف بزرگتر باید زیر مجوعه ای از اهداف کوچکتر را داشته باشد. مصلما سنگ بزرگ نشانه نزدن است. بنابراین باید شرکت برای هر یک از اهداف کلان خود ، اهداف خرد داشته باشد و خود اهداف خرد را هم با ارائه برنامه های عملیاتی مشخص قابل دسترسی نماید. مثلا اگر یک هدف کلان سه ساله در نظر گرفته می شود اهداف خرد می تواند در مدت ها 3 یا شش ماهه و به صورت هم پوشانی دیده شوند و هر برنامه عملیاتی و خرد می تواند در مدت زمان های روزانه و هفتگی دیده شود.
    اجرای جلسات آموزشی عمومی و تخصص: منظور از این مرحله مشخص کردن خواسته سازمان و شرکت برای کارکنان ، مدیران میانی و ذی نفعان و حتی مشتریان می باشد. باید در نظر داشته باشید که این جلسات در صورت عمومی بودن می تواند بصورت همگانی و با موضوعات کلی باشد و جلسات تخصصی تر باید برای برنامه های مشخص برای واحد های مرتبط و درگیر فعالیت برگزار شود.
    تعیین فرآیند های سازمان: برای دریافت هر گونه استاندارد شرکت باید فرآیند های خود را از زمان ورود تا خروج با همکاری مشاوران متخصص به دست بیاورد. هر واحد و یا دپارتمان اجرایی در شرکت ممکن است یک تا چند فرایند را پوشش دهد. به عنوان مثال خرید به عنوان یک فرایند دیده می شود.
    تهیه دستورالعمل ها، آئین نامه ها، روش های اجرایی و فرم های مورد نیاز : هر فرایند در شرکت می تواند دارای چندین دستورالعمل ، یک تا دو روش اجرایی و فرم های متعددی باشد. از این رو باید شرکت فرآیند را شناسایی و دستیابی به فرایند های خود را در راه های مختلف مشخص نماید. سپس به منظور مشخص کردن راه انجام فعالیت ها و قوانین و حدود اجرایی هر واحد و یا دپارتمان این دستورالعمل ها و روش های اجرایی را با مدیران نهایی و تدوین و اموزش دهد.
    پیاده سازی و اجرایی کردن دستورا لعمل ها و روش های اجرایی: پس ازتعیین روش های اجرایی و دستورالعمل های اجرایی باید با کارکنان و افراد درگیر جلسات اموزشی گذاشته شود و راه های مورد نظر و تعریف شده برای اجرای صحیح و قانونی و متناسب با استاندارد بین المللی ایزو که تعریف شده با انها کار شود تا نهادینه شود. کارکنان باید بتوانند همه خواسته ها و فرم ها را دقیقا متناسب با روش های تعریف شده انجام دهند که این کار با اموزش انجام خواهد شد.
    تعیین شاخص های اندازه گیری: برای اینکه شرکت متوجه اجرای صحیح تعاریف و استاندارد های تعریف شده در شرکت باشد باید بصورت دوره ای با تعیین برخی از پارامتر ها و نحوه اندازه گیری انها میزان پیشرفت و تحقق انها را بسنجد. در واقع اکثر اهداف نیاز به این شاخص ها دارند. شاخص های پایش و اندازه گیری ورودی اصلی جلسات بازنگری مدیریت هستند که باید به منظور رسیدن به اهداف شرکت به خوبی تعریف و اندازه گیری شوند و از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
    برگزاری جلسات بازنگری مدیریت: شرکت باید برای اینکه مدیران ارشد شرکت در جریان فعالیت و تعهد شرکت نسبت به استاندارد بین المللی مورد نظر قرار بگیرند جلساتی را حداکثر شش ماه یکبار برگزار نماید و با حضور مدیر ارشد شرکت تمامی ورودی ها و خروجی های شرکت در فرایند های مورد نظر بررسی و نتایج برای تصمیم گیری های اتی بررسی شود. هر گونه تغییر در اهداف و برنامه ها و شاخص های اندازه گیری شرکت تنها با نظر مدیر ارشد در این جلسه و با تصویب در این جلسه ممکن است. ضمنا باید مدیر ارشد فردی را به عنوان نماینده مدیریت برای رسیدگی به تمامی امور مورد نظر در راستای پیاده سازی سیستم مورد نظر انتخاب و حکم ان را ابلاغ نماید.
    برگزاری جلسه ممیزی داخلی: قبل از اینکه شرکت وارد ممیزی نهایی شود و به منظور اینکه تمامی نقاظ ضعف و قوت خود را مجددا بررسی نموده و اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه مورد نیاز را برای اطمینان از صحت فرآیند ها داشته باشد باید ممیزی داخلی برگزار شود. در این مرحله باید فرایند ها بوسیله ممیزان اموزش دیده داخلی و بصورت غیر مستقیم یعنی هر ممیز واحدی غیر از واحد خود را ممیزی کند، انجام می شود. نتایج این ممیزی نیز باید در جلسه بازنگری مدیریت ارائه شود.
    تعیین ممیز خارجی : در دنیا شرکت هایی به نام cb یا certificate body زیر نظر شرکت های ab (Accreditation Body )  که مراجع اصلی صدور گواهینامه ایزو هستند فعالیت می کنند که با در اختیار داشتن ممیزان با تجربه و متخصص اقدام به ارزیابی اطلاعات و فرایند های مورد  نیاز استاندارد در شرکت ها متقاضی می نمایند و برای انها بر اساس مواردی که انجام گرفته و در صورت تایید گواهینامه ایزو صادر می کنند. شرکت های متقاضی باید با توجه به اعتبار و استاندارد مورد نظر خود یکی از این شرکت ها را انتخاب و با انها عقد قرارداد کنند تا به بررسی سیستم استاندارد انها در دوره های زمانی مشخص بکنند. تایید این شرکت ها به منزله صدور گواهینامه ایزو و عدم تایید انها به منزله ابطال این گواهینامه ها و یا عدم صدور انها می باشد.

تمامی گواهینامه های استاندارد دارای سه سال اعتبار از زمان صدور هستند که البته باید بصورت سالیانه تایید شود. یعنی دوره اول برای صدور و دو دوره بعدی برای تمدید اعتبار و مرتبه بعدی در صورت درخواست شرکت برای صدور مجدد گواهینامه های می باشد. مهم ترین گواهینامه های ایزو را می توان گواهینامه های سیستم مدیریت کیفیت iso9001 ، گواهینامه سیستم مدیریت محیط زیستiso14001 و گواهینامه مدیریت شغلی و سلامت کارکنان به نام ohsas18001  می باشد که سازمان های متقاضی با نام ims  این سه سیستم را با هم تقاضا می کنند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:19 ب.ظ
توسط: درسا م

امروزه اینترنت جایگزینی برای تمامی شیوه های سنتی شده است. این جایگزینی به نحوی است که امروزه در تمام ادارات و سازمان ها در حیطه های اداری سایتهایی در نظر گرفته شده که هدف اصلی آن سایت ها تسریع و سهولت در کار متقاضیان می باشد. به گونه ای که بسیاری از کارها را به صورت غیر حضوری انجام شده و تعداد مراجعین به سازمان ها کاهش یافته تا در زمان و هزینه افراد صرفه جویی شود. در گذشته ، ثبت شرکت ها ، به صورت دستی بوده و ارباب و رجوع باید به صورت مستقیم به اداره ثبت شرکت ها مراجعه می کردند و از طریق فرم مربوطه اسامی خود را ارائه داده و و این اسامی تنها در اداره ثبت واقع در تهران مورد بررسی قرار می گرفت آنگاه شخص متقاضی باید به صورت دستی مدارک، صورتجلسات و اساسنامه ها را ارائه می کرد تا کارشناس مربوطه به بررسی ثبت شرکت ها بپردازد و شرکت در صورت تأیید در دفاتر ثبت شرکت ها، تثبیت می شد.

ثبت شرکت مجازی

امروزه پس از مرحله اخذ و هنگامی که تمامی امضا های شرکت مورد نظر ثبت گردید، در چنین وضعیتی با تشکیل سامانه ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری رفت و آمد ارباب و رجوع کم شده و از طریق سامانه http://irsherkat.ssaa.ir به صورت اینترنتی و غیر حضوری صورت می گیرد. می توان از طریق درگاه اطلاع رسانی ثبت شرکت ها به آدرس http://sherkat.ssaa.ir به کلیه اطلاعات مربوط به نحوه تنظیم تقاضا ها و مدارک مورد نیاز بخشنامه ها و روش ها و شیوه های اجرایی ثبت شرکت ها و اطلاع رسانی های آینده دسترسی پیدا کرد.
بنابراین با توجه به آنچه گفته شد، پس از ورود به سامانه http://irsherkat.ssaa.ir وارد قسمت پذیرش درخواست ثبت شرکت شده و فرم نمایان شده پیش روی شما باید تکمیل گردد. نخستین موضوعی که باید در این فرم تکمیل شود، اطلاعات مربوط به متقاضی می باشد. پس از تکمیل مشخصات اولیه خود، دقت داشته باشید که مواردی همچون نام شرکت، نشانی شرکت، معرفی شریک ها، سرمایه شرکت، مشخص کردن سهام شرکا و معرفی شعبه های شرکت از جمله مواردی هستند که باید تصمیم گیری نهایی در مورد آن ها قبل از مراجعه اساسنامه شرکت حتما در سایت ارائه شوند. در صورت تمایل می توانید قوانین مخصوص شرکت خود را به فرم های پیش فرض شرکت نامه ها و اساسنامه ها اضافه کنید. توجه کنید تنها فرم های پیش فرض شرکت نامه ها و اساسنامه ها باید تکمیل شود. سپس باید بار گذاری تصویر برابر اصل شده از اساسنامه شما در سایت اداره باید انجام شود.

1- شرکت سهامی :
به شرکتی که سرمایه آن به سهام تقسیم شده باشد و مسئولیت صاحبان سهام، به مبلغ اسمی سهام آن ها محدود شده باشد.(م ۱ ق ت) شرکت سهامی گویند. تعداد شرکا در شرکت سهامی باید بیش از سه نفر باشد. شرکت سهامی به شرکت هایی که مؤسسان آن ها از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند اطلاق می گردد. تقسیم بندی شرکت سهامی به دو قسم می باشد.
هنگامی که یک یا دو نفر قصد تشکیل شرکت را داشته باشند، شرکت تشکیل می گردد. مقصود و نیت افراد ملاک تشکیل شرکت می باشند. با قرارگیری توانایی هایی همچون تخصص و ارتباطات، سرمایه و دارایی کنار هم باعث دستیابی به سود و منفعت در افراد می شود. تعریف چنین توانایی هایی باید در قالب قرارداد میان افراد شرکت کننده باشد، به این معنا که در طی این فرایند اشخاص حقیقی یا حقوقی قرارداد در برگیرنده ی قواعدی برای تعامل این افراد با هم و افراد ثالث را میان خود به امضا می رسانند.

2- شرکت با مسئولیت محدود
به شرکتی که میان دو نفر برای کار های تجارتی تشکیل شده باشد، شرکت با مسئولیت محدود گویند. هر یک از شرکا بدون اینکه سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئولیت قروض و تعهدات شرکت بدون اینکه سهام یا قطعات مهم تقسیم شده باشد را دارند. حتما باید عبارت شرکت تضامنی در شرکت قید شده باشد.

3- شرکت تضامنی
به شرکتی که زیر نظر اسم خاص برای امور تجارتی میان دو یا چند نفر در شرایطی که دارایی شرکت برای ادا کردن تمامی قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمامی قرض های شرکت می باشند(م ۱۶ ق ت).

4- شرکت مختلط غیر سهامی
به شرکتی که برای امور تجارتی زیر نظر اسم خاص میان یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون نشر سهام شکل می گیرد، شرکت مختلط غیر سهامی گویند. شریک مسئولیت محدود به شخصی اطلاق می گردد که مسئولیت او تنها به میزان سرمایه ای که در شرکت قرار داده است می باشد و یا میزان سرمایه ای که باید در شرکت قرار دهد، می باشد. توجه شود که در اسم شرکت (شرکت مختلط) حداقل نام یکی از شرکا ضامن قید گردد.

5- شرکت مختلط سهامی
به شرکتی اطلاق می گردد که زیر نظر اسم خاصی میان یک عده شرکا سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شریک های سهامی افرادی هستند که سرمایه آنها به صورت سهام یا قطعات سهام با قیمت مساوی در آمده و مسئولیت آن ها به میزان سرمایه ای می باشد که در شرکت قرار داده اند.(م ۱۸۳ ق ت).

6- شرکت نسبی: به شرکتی اطلاق می گردد که جهت انجام کار های تجارتی زیر نظر اسم خاص ما بین دو یا چند نفر تشکیل شده و مسئولیت هر یک از شرکا به میزان سرمایه ای است که در شرکت قرار داده اند می باشد.

7- شرکت تعاونی تولید و مصرف
شرکت تعاونی تولید به شرکتی گویند که میان عده ای از افراد متخصص فروش اشیاء یا اجناس صورت گرفته است.
زمانی که اطلاعات نهایی به صورت کامل و با دقت توسط فرد متقاضی وارد کامپیوتر شد، کامپیوتر تأیید پذیرش را به فرد متقاضی نمایش داده و متقاضی موظف است با دقت آن را مطالعه کند. بنابراین افراد متقاضی با ارجاع به سایت ثبت شرکت ها، نام شرکت را توصیه کرده و این بررسی ها و تأیید شدن اسامی مربوطه در مرکز استان ها صورت می گیرد. بنابراین از جمله موارد سودمند ثبت نام به صورت اینترنتی، استفاده از فرصت های پیگیری می باشد که به راحتی امکان پیگیری درخواست ها را فراهم می سازد.
پس از بررسی و تأیید نام شرکت، فرد متقاضی به مدت ۳ ماه برای ارائه مدارک خود از جمله مدارکی همچون اساسنامه برای ارائه نام پیشنهادی فرصت دارد. تهیه سایت و تهیه صورتجلسه از طریق سایت صورت می گیرد و بعد از طی مراحل گرفتن مجوز های لازم و باز کردن حساب و گرفتن مجوز از بانک از درگاه سامانه، می توان به تکمیل اطلاعات لازم و ارسال مدارک از طریق پست اقدام نمود. سپس کلیه بررسی ها توسط کارشناس مربوطه صورت گرفته و در صورت وجود نواقص، درخواست برگشت خورده و در سامانه مورد نظر ذکر شده و اصلاح می شود.
در صورت تأیید، هم از طریق سامانه به شخص پیامک ارسال شده و همچنین شخص متقاضی می تواند با مراجعه به سایت جهت امضا ذیل دفتر پس از تأیید مسئول مربوطه اقدام کند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   

شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که حداقل با دو نفر علاقمند به تاسیس شرکت که قصد آن ها انجام امور تجاری باشد پس از طی تشریفات تشکیل می گردد یعنی پس از تادیه آورده نقدی و تسلیم آورده غیرنقدی تشکیل می گردد از آن پس آورده های آن ها سرمایه شرکت تلقی می گردد که این سرمایه به صورت سهام یا قطعات سهام نمی باشد.
همچنین ماده 94 قانون تجارت، در تعریف شرکت بامسئولیت محدود آورده است : شرکت بامسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
توجه داشته باشید که به موجب ماده 95 قانون تجارت، شرکت بامسئولیت محدود الزاماَ برای امور تجاری تشکیل می شود، اما وفق ماده 2 لایحه قانون تجارت، شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری یا غیرتجاری تشکیل شود.

نکاتی که قبل از ثبت شرکت بامسئولیت باید بدانیم :
1- همانطور که از عنوان شرکت نیز برمی آید مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت، به هر آنچه که به عنوان سرمایه به شرکت آورده اند، محدود می گردد. به عبارت روشن تر ، طلبکاران شرکت برای وصول مطالبات خویش از شرکت، تنها به سرمایه شرکت متکی هستند و شرکا در برابر آنان مسئولیتی ندارند.
2- تشکیل شرکت بامسئولیت محدود برخلاف شرکت سهامی عام و خاص تشریفات پیچیده ای ندارد. به موجب ماده 96 قانون تجارت، " شرکت بامسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد ". در این شرکت تعهد سرمایه امکان پذیر نیست و تمام سرمایه باید در لحظه تشکیل پرداخت شود. در ماده 115 قانون تجارت، برای اشخاصی که به طور غیرواقعی پرداخت تمام سرمایه را تصدیق کرده باشند، مجازات کلاهبرداری پیش بینی شده است.
3- سازوکار اداره شرکت بامسئولیت محدود برای گردآمدن تعداد زیادی شریک طراحی نشده است.
4- برای ایجاد شرکت بامسئولیت محدود همچون شرکت های نسبی و تضامنی حداقل سرمایه تعیین نشده است.
5- سرمایه شرکت بامسئولیت محدود به قطعات سهام تقسیم نمی شود و این شرکت نه سهامدار دارد و نه سهم، بلکه شریک دارد و سهم الشرکه .
6- از جمله الزاماتی که در تشکیل شرکت بامسئولیت محدود باید رعایت گردد، تنظیم شرکتنامه و اساسنامه است. شرکتنامه قرارداد تشکیل شرکت است و باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد و سند رسمی محسوب می شود.
شرکتنامه بایستی به امضای کلیه شرکا ( موسسین ) رسیده و به حکم بند 2 ماده 47 قانون ثبت اسناد و املاک 1310 به ثبت برسد. البته در عمل و مستنبط از ماده 4 نظامنامه قانون تجارت، ثبت شرکتنامه در اداره ثبت شرکت ها در حکم ثبت دفترخانه و به عنوان سند رسمی تلقی می گردد.
7- در شرکت بامسئولیت محدود، هر شریک به نسبت سهمی که در شرکت دارد دارای رای خواهد بود، مگر آنکه اساسنامه ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
8- تصمیمات راجعه به شرکت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود. اگر در دفعه ی اولی این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکاء مجددا دعوت شوند در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکاء اتخاذ می شود اگرچه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشند اساسنامه شرکت می تواند ترتیبی برخلاف مراتب فوق مقرر دارد. ( ماده 106 قانون تجارت )
9- در اسم شرکت باید عبارت بامسئولیت محدود تیتر شود والا در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب می شود.
نام شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را دارد.
10- مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده در شرکت های بامسئولیت محدود وجود داشته ولی انتخاب بازرس پیش بینی نشده است، بلکه چنانچه تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند، هیئتی مرکب از 3 نفر یا بیشتر تحت عنوان هیئت نظارت از طرف مجمع عمومی عادی انتخاب شده که اولین وظیفه آن، بررسی و حصول اطمینان از اجرای صحیح مقررات مربوط به تادیه سرمایه و ارزیابی سهم الشرکه های غیرنقدی می باشد. این هیئت ، می بایست دفاتر ، صندوق و کلیه شرکت را زیر نظارت خود داشته و همه ساله گزارشی در این خصوص، به مجمع عمومی عادی تسلیم نماید.
11- در شرکت بامسئولیت محدود، برخلاف شرکت سهامی که انتقال سهام با تحویل اوراق سهام و نهایتاَ در مورد سهام بانام با ثبت در دفتر شرکت به عمل می آید، انتقال سهم الشرکه فقط از طریق سند رسمی صورت می گیرد.
12- انتقال سهم الشرکه به اشخاص دیگر موکول به رضایت تعدادی از شرکاء می باشد که ضمن داشتن اکثریت عددی، لااقل سه چهارم سرمایه متعلق به آنان باشد.
13- با وجود آن که شرکت بامسئولیت محدود شرکت سرمایه ای محسوب می شود مقررات انتقال سهم الشرکه از شرکت سهامی دشوارتر است زیرا به موجب ماده 41 لایحه، نمی توان نقل و انتقال سرمایه در شرکت سهامی عام را محدود نمود اما در سهامی خاص می توان نقل و انتقال را منوط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی نمود.
14- به موجب مواد 113 و 57 قانون تجارت، هر ساله حداقل یک بیستم از سود خالص شرکت به عنوان سرمایه احتیاطی یا اندوخته قانونی موضوع خواهد شد و هر زمان که به یک دهم سرمایه رسید، موضوع کردن آن اختیاری است.
15- انحلال شرکت های بامسئولیت در یکی از حالات ذیل انجام می شود :
- در صورتی که موضوع شرکت انجام یافته یا تحقق آن غیرممکن باشد.
- هنگام تمام شدن مدت شرکت
- در صورت ورشکستگی
- در صورت موافقت عده ای از شرکاء که دارای بیش از نصف سرمایه شرکت باشند.
- در صورت فوت یکی از شرکاء ، چنانچه این مطلب در اساسنامه آمده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت بامسئولیت محدود به قرار ذیل است :
- دو برگ شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
- دو برگ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران
- دو جلد اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده  نفر باشد)
- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
- تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
- معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی  با ما تماس حاصل فرمایید.
جهت ثبت انواع شرکت های تجاری از نخستین گام همراه و مشاور شما خواهیم بود.
 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   

شرکت های غیرفعال به شرکت هایی گفته می شود که به طور قانونی ثبت شده اما هیچ گونه مراوده مالی و تجاری نداشته و گردش مالی آن ها صفر باشد ، به طوریکه هیچگونه نقل و انتقال مالی و تجاری هم به نام صاحبان شرکت در طول سال انجام نگرفته باشد . در این مقاله، به بررسی مهم ترین مواردی که شرکت های غیرفعال باید آن ها را رعایت کنند می پردازیم.
  
شرکت های غیر فعال باید چه مواردی را رعایت کنند ؟

1- همه شرکت ها و موسسات تجاری و انتفاعی که در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسیده و شماره ثبت دارند مشمول مالیات بر درآمد هستند. لذا پس از ثبت شرکت و موسسه ، شرکت ها می بایست بلافاصله نسبت به تعیین حوزه ی مالیاتی اقدام نمایند و گرنه مسئول جرائم قانونی خواهند شد. نکته قابل توجه آن است که حتی در صورتی که شرکت فعالیتی هم ندارد باز هم موظف است تشکیل پرونده دهد.
2- عدم فعالیت کسب و کار شما ، به منزله عدم انجام تکالیف مالیاتی نیست و اگر کسب و کار شما فاقد فعالیت است، باید مراتب عدم فعالیت خود را به اطلاع حوزه مالیاتی خود برسانید.
3- افراد حقوقی در روند مراحل اعلام عدم فعالیت شرکت با اشخاص حقیقی تفاوتی ندارند و باید همه مراحل آن را شامل تشکیل پرونده مالیاتی، تعیین حوزه مالیاتی، تسلیم اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده و ارائه نامه کتبی عدم فعالیت را رعایت نمایند.
4- لزوماَ عدم فعالیت شرکت باید در مهلت قانونی ( 4 ماه اول سال مالی بعد ) اعلام شود؛ در غیر این صورت شرکت مشمول جریمه مالیاتی خواهد شد.
5- عدم فعالیت شرکت می بایست به طور دقیق و مشخص به صورت کتبی و با مهر و امضا مدیر عامل شرکت به حوزه مالیاتی مربوطه ارسال شود.
6- در نامه کتبی که به اداره مالیات برای اعلام عدم فعالیت ارسال می شود باید مواردی چون نام شرکت، شماره ثبت، کلاسه پرونده و تاریخ عدم فعالیت قید گردد.
7- اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده به صورت سفید تنظیم و به سازمان امور مالیاتی ارائه گردد.
8- عدم ارائه هر یک از موارد اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده به معنی کتمان فعالیت های مالی بوده و مشمول جریمه می گردد.
9- مدیرعامل شرکت اعلام عدم فعالیت آن را باید در پایان سال مالی به اطلاع اداره امور مالیاتی برساند.
10- پلمپ دفاتر قانونی از دیگر تکالیف اشخاص حقیقی و حقوقی فاقد فعالیت می باشد ، یعنی بابت هر سال مالی ( حتی در صورت نداشتن فعالیت ) می بایست دفاتر قانونی پلمپ گردد.
11- دفاتر قانونی پلمپ شده به صورت کاملاَ سفید به سازمان امور مالیاتی تحویل گردد.
12- کد اقتصادی شرکت باید تعیین شده باشد و این موضوع ربطی به عدم فعالیت آن ندارد. با کد اقتصادی حوزه مالیاتی مشخص می شود و تمام اسناد به همان حوزه مالیاتی باید ارسال گردد.
13- حساب بانکی شرکت در دوره عدم فعالیت نباید هیچگونه تراکنشی داشته باشد.
14- هیچگونه فاکتور خرید یا فروشی در تاریخ مقرر به نام شرکت یا صاحبان آن صادر نشده باشد.
15- اگر برای شرکت تجهیزات،  ماشین آلات ، ابزار و وسایل خریدارش شده باشد جز سرمایه گذاری و فعالیت شرکت محسوب شده و مشمول مالیات می گردد.
16- نکته قابل توجه آن است که حتی خرید یک نرم افزار حسابداری هم فعالیت به حساب آمده و موجب می شود تا گزارش عدم فعالیت باطل شود.
17- شرکت های غیرفعال اگر قوانین مربوط به شرکت های غیرفعال را به طور کامل رعایت کنند مالیاتی به آن ها تعلق نمی گیرد.
18- اعلام عدم فعالیت نسبت به گذشته اثر دارد و قابل قبول است و نمی توان برای آینده این کار را انجام داد.

    نمونه نامه عدم فعالیت برای اشخاص حقوقی

ریاست محترم امور مالیاتی ....
با سلام؛
احتراماَ بدینوسیله اعلام می دارد شرکت ....... به شماره ثبت ....... و کلاسه پرونده ...... از تاریخ .......... هیچ گونه فعالیت اقتصادی نداشته و عدم فعالیت خود را اعلام می دارد.
مراتب جهت اطلاع و درج در پرونده مالیاتی حضورتان ایفا می گردد.
مهر و امضا 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:02 ب.ظ
توسط: درسا م

دریافت کد اقتصادی به عنوان کد شناسایی اداره مالیاتی برای شرکت ها و افراد حقیقی و حقوقی فعال در تجارت جمهوری اسلامی ایران چه شرکت های داخلی فعال در ایران و چه شرکت های خارجی فعال در ایران الزامی است. این کد نشان دهنده فعالیت رسمی و قانونی هر شرکت و یا هر دارنده کسب و کار در ایران است و بدون این کد در واقع انجام فعالیت های تجاری وجهه قانونی لازم را ندارد.

شرکت های ثبت شده در منطقه جاجرود نیز از این حیث مستثنی نیستند. خوشبختانه جاجرود در منطقه خود دارای حوزه مالیاتی مستقلی است که شرکت ها و افراد حقیقی این شهرستان باید به اداره مالیاتی این منطقه به عنوان متولی صدور کارت اقتصادی مراجعه و ضمن تشکیل پرونده دارایی کارت و کد اقتصادی خود را دریافت نموده و ضمنا ممیزان داخلی خود را در جاجرود انتخاب کنند.

اما چرا باید کد اقتصادی دریافت کرد؟

جدای از اینکه دریافت کارت اقتصادی الزامی است باید به دلیل الزام بودن ان اشاره نمود. لزوم داشتن کد اقتصادی در یک کشور به دلیل اهمیت مشارکت شرکت ها و موسسات و افراد حقیقی فعال در اقتصاد کشور در موضوع درامد کشور برای هزینه های دولتی می باشد. در اصل دولت با استفاده از کد اقتصادی فعالان مجاز تجاری کشور را می شناسد و آنها را طبقه بندی می کند و با ایجاد راهکارهایی از ورود افراد نامعتبر و سودجو به بازار جلوگیری می کند و شخصیت شرکت ها را حفظ می کند اما در عین حال برای تامین نیاز های دولتی از این کد اقتصادی برای مخارج این چنینی دولت نیز با دریافت مالیات بر اساس درامد شرکت ها و فعالان اقتصادی صورت خواهد گرفت.

مالیات در همه کشور ها اخذ می شود و این کار به دلیل شرایطی است که دولت برای فعالیت شرکت ها در کشور فراهم می کند و در عوض شرکت ها هم باید در هزینه های کشور دخیل باشند و سهمی را از درامد خود بابت هزینه های دولتی پرداخت نمایند.

شرکت هایی  که کد اقتصادی دریافت می کنند از معافیت های دولت که در بند  قانون مالیاتی به ان اشاره شده بهره مند خواهند شد. انها می توانند به راحتی وارد حوزه های مختلف تجاری کشور شده و با شرکت های داخلی و خارجی تعامل و قرارداد داشته باشند و در مزایده ها و مناقصه های مختلف شرکت کنند. توسعه فعالیت شرکت ها ، ایجاد شعب و نمایندگی ها ، حضور در نمایشگاه های معتبر خارجی و داخلی ، داشتن مزیت رقابتی بالا  و همچنین امکان دریافت کارت بازرگانی به منظور واردات و صادرات کالا و خدمات از اهم فعالیت هایی است که شرکت ها به واسطه داشتن کارت اقتصادی و کد اقتصادی مجاز به انجام انها هستند و نبود کد اقتصادی به دلیل اینکه رسمیت و قانونی بودن را از فعالیت شرکت ها می گیرد این امکان ها را از شرکت ها سلب می کند.

شرکت هایثبت شده در  جاجرود باید در منطقه مالیاتی خود یعنی شهرستان جاجرود تشکیل پرونده دهند . در واقع هر شهرستان برای خود یک منطقه مالیاتی دارد و جاجرود هم از جمله همین شهر ها می باشد. دسترسی راحت و داشتن شرایط تعاما راحت و ارتباط مستقیم با ممیزان اقتصادی از دلایل انتخاب حوزه های نزدیک به عنوان حوزه اقتصادی می باشد.

کد اقتصادی یک شماره 12 رقمی مندرج در کارتی به نام کارت اقتصادی است که پس از تشکیل پرونده دارایی توسط سازمان امور مالیاتی صادر می شود. از این کد به منظور حسابرسی شرکت ، دفاتر قانونی و بررسی فاکتورهای هزینه ای و درامدی شرکت استفاده می شود و نهایتا مالیات شرکت ها به راحتی تعیین می شود.

دریافت کد اقتصادی برای شرکت های فعال در جاجرود به این صورت است که ابتدا باید متقاضی  به اداره دارایی مراجعه و تشکیل پرونده بدهد و سپس با طی تشریفات قانونی کد اقتصادی و شماره کلاسه پرونده مالیاتی خود را دریافت نماید.

سپس در سایت اداره مالیاتی به منظور ارائه درخواست ثبت کد اقتصادی ثبت نام می شود و کد اقتصادی در این سایت وارد می شود و سپس سایر اطلاعات نیز در همین سایت تکمیل می شود.

مدارک مورد نیاز برای دریافت کد اقتصادی در جاجرود

شرکت ها و افراد حقیقی برای ثبت نام در سامانه اینترنتی اداره مالیاتی باید مدارک مختلفی ارائه نمایند.

برای این منظور اشخاص حقوقی باید مدارک شرکت خود مانند آگهی تاسیس، آگهی تغییرات ، اساسنامه و یا شرکتنامه را به همراه مدارک شناسایی مدیران و سند ملکی شرکت یا اجاره نامه ملکی که فعالیت شرکت در انجا انجام می شود را تهیه و به همراه یک قبض تلفن  وبرق از محل شرکت را به اداره دارایی ارائه دهند . ضمنا باید فرمی مربوط به اشخاص حقوقی تکمیل شود و امضا مدیران نیز در دفتر خانه رسمی تایید شود تا مدارک کامل شود.

در عوض اشخاص حقیقی باید اطلاعات شخصی خود را به همراه جواز کسب و یا مجوز فعالیت خود را با قبض تلفنی از محل فعالیت و کسب و کار که باید سند و یا اجاره نامه اش ارائه می شود اماده و بارگذاری کنند. در ضمن این اشخاص باید فرم اشخاص حقیقی را تکمیل نمایند و امضا انه نیز باید در دفتر خانه اسناد رسمی تایید شود.

چه به عنوان یک شخص حقیقی و چه به عنوان یک شخص حقوقی در سایت اداره مالیاتی ثبت نام بکنید بهتر است از یک حسابدار برای انجام اقدامات خود استفاده نمایید

تشکیل پرونده دارایی و همچنین دریافت کد اقتصادی از اهم فعالیت هایی است که به همراه دریافت دفاتر پلمپ مالیاتی باید بلافاصله و پس از ثبت شرکت نهایتا ظرف مدت 2 ماه انجام شود و الزامی است. بهتر است برای ثبت شرکت و موسسه غیر تجاری خود با مشاوران و وکلای موسسه حقوقی ویونا قرارداد همکاری داشته باشید تا تشکیل پرونده دارایی و دریافت کد اقتصادی نیز به همراه موضوع ثبت شرکت و یا موسسه غیر تجاری برای شما با شرایط ویژه انجام شود.

کارشناسان و وکلای موسسه حقوقی ویونا از برترین کارشناسان کشور در حوزه های ثبت شرکت و رسیدگی به موضوعات حقوقی و قانونی شرکت ها هستند که می توانند خدمات مورد نظر مشتریان خود را بصورت فوری و با بهترین کیفیت و با بالاترین سطح رضایت برای شما عهده دار باشند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :3  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
آخرین پست ها

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

نقض حقوق مربوط به اختراع ..........چهارشنبه 7 شهریور 1397

قانون الحاق ایران به اتحادیه پاریس (جهت حمایت از مالکیت صنعتی) ..........چهارشنبه 7 شهریور 1397

اخذ رتبه انفورماتیک به چه صورت انجام می شود؟ ..........سه شنبه 30 مرداد 1397

از نظر امور مالی ثبت شرکت سود آورتر است یا فعالیت شخصی ( حقیقی) ؟ ..........سه شنبه 30 مرداد 1397

آشنایی با شرایط ثبت شرکت نرم افزاری ..........پنجشنبه 25 مرداد 1397

ثبت اعداد ، حروف و حروف اختصاری به عنوان علائم تجاری ..........پنجشنبه 25 مرداد 1397

ثبت تغییرات در اهواز ..........یکشنبه 21 مرداد 1397

بررسی امکان تعدد مدیریت اشخاص در شرکت سهامی و حدود اختیارات آن ها ..........یکشنبه 21 مرداد 1397

ترتیب تنظیم دفاتر و اعمالی که در دفترنویسی ممنوع است ..........دوشنبه 15 مرداد 1397

حقوق و وظایف شرکاء در شرکت بامسئولیت محدود..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

مسئولیت مدنی و جزایی راجع به تشکیل و ثبت شرکت سهامی..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

تعیین موضوع فعالیت در ثبت شرکت های تجاری..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

همه پستها