تبلیغات
ثبت نام - مطالب تیر 1397
یکشنبه 10 تیر 1397  03:18 ب.ظ
توسط: درسا م

در قانون محاسبات، محاسبات عمومی در خصوص دفاتر تعریف خاصی نشده است لیکن به استناد ماده ۹۵ قانون مالیات های مستقیم دفاتر قانونی از نظر مالیاتی عبارت است از دفاتر روزنامه (اعم از نقدی و یا غیر نقدی) دفتر کل موضوع قانون تجارت و یا دفاتر قانونی از نظر مالیاتی عبارت است از دفاتر روزنامه (اعم از نقدی و یا غیر نقدی) دفتر کل موضوع قانون تجارت و یا دفاتر مخصوصی که وزارت امور اقتصادی و دارایی به عنوان دفتر مشاغل ” دفتر در آمد هزینه ” تهیه و در دسترس مودیان قرار می دهد و مقرر شده است آیین نامه مربوط نحوه تنظیم و تحریر و نگهداری دفاتر و حساب اسناد و مدارک توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی با نظرخواهی از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران و سازمان حسابرسی و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران تهیه و پس از تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی جهت اطلاع مودیان منتشر خواهد شد که آیین نامه مذکور در تاریخ ۲۸/۱۲/۱۳۶۷ به تصویب رسیده است.

مشخصات دفاتر قاونی

ماده ۲: دفاتر قانونی مشمول این آیین نامه عبارتست از کلیه دفاتر روزنامه و کل اعم از مشترک و یا جدا از یکدیگر و دفتر مشاغل (دفتر درآمد و هزینه) که قبل از ثبت هرگونه عملیات حسابداری در آنها، دفاتر روزنامه و کل مطابق مقررات مواد ۱۱و ۱۲ قانون تجارت مصوب سال ۱۳۱۱ از طرف نماینده اداره ثبت اسناد و دفتر مشاغل از طرف ادارات امور مالیاتی ذیربط حسب مورد امضاء، پلمپ و ثبت گردیده و به فارسی تحریر شده باشد.
تبصره ۱: اشتباه در شماره گذاری صفحات و همچنین اشتباهات ناشی از پلمپ دفاتر در مراجع مذکور موجب بی اعتباری دفاتر مشاغل ثبت نخواهد بود.
تبصره ۲: نوشتن دفاتر با وسایلی که به سهولت قابل محو است( مانند مواد گرافیت ) ممنوع است.
تبصره ۳: ادارات امور مالیاتی موظفند فهرست دفاتر ثبت و پلمپ شده واصله از اداره ثبت اسناد و همچنین فهرست دفاتر مشاغل ثبت و امضاء شده از ناحیه خود را به ادارات امور مالیاتی مربوط ارسال نمایند.

ماده ۳: مودیان مشمول این آیین نامه مکلفند برای هر سال مالی، فقط از دفاتر امضا پلمپ و ثبت شده ظرف یک سال قبل استفاده نمایید، مگر اینکه در اثناء سال قبل بعلت تمام شدن دفاتر نیاز به دفاتر جدید باشد که در این صورت مجاز هستند دفاتر جدید امضاء، پلمپ و ثبت نمایند و با رعایت مقررات ماده ۱۶ این آیین نامه ادامه عملیات مالی را در دفاتر جدید ثبت کنند. درج تعداد و مشخصات دفاتر مأخوذه برای استفاده در هر سال مالی، در اظهارنامه مالیاتی مربوط به آن ال الزامی است.
ماده ۴: دفتر روزنامه دفتری است که اشخاص حقیقی یا حقوقی کلیه معاملات و سایر رویداد های مالی و محاسباتی خود را با رعایت اصول و موازین و استاندارد های پذیرفته شده حسابداری و به ترتیب تاریخ وقوع در آن ثبت نمایند.
تبصره- نگهداری دفتر روزنامه واحد برای ثبت کلیه عملیات و یا دفاتر روزنامه متعدد برای هر بخش از عملیات مجاز است.

ماده ۵: دفتر کل دفتری است که عملیات ثبت شده در دفتر یا دفاتر روزنامه بر حسب سرفصل یا کد گذاری حسابها در صفحات مخصوص آن ثبت می شود به ترتیبی که تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه از آن امکان پذیر باشد.
ماده ۶: دفتر مشترک روزنامه و کل دفتری است که دارای ستون هایی برای سر فصل حساب های متفاوت باشد، به طوری که اشخاص حقوقی و حقیقی با تبت و نگداری دفتر مذکور بر طبق اصول و ضوابط و استاندارد های حسابداری، بتوانند نتایج عملیات خود را از آن استخراج و حساب سود و زیان و ترازنامه تهیه نمایند.
ماده ۷: دفتر مشاغل ( دفتر در آمد و هزینه) دفتری است که حداقل دارای ستون هایی برای درج تاریخ، شرح معاملات، در آمد، هزینه و دارایی های قابل استهلاک باشد و معاملات مذکور به ترتیب تاریخ وقوع در آن ثبت گردد به طوری که در پایان سال تعیین جمع درآمد و هزینه شغلی مودی و تنظیم حساب سود و زیان از آن امکان پذیر باشد.

سایر دفاتر، اسناد حسابداری و مدارک حساب:
ماده ۸: دفتر معین دفتری است که برای تفکیک و مجزی ساختن هر یک از حسابهای دفتر کل برحسب مقتضیات و شرایط حساب ممکن است نگهداری شود. کارت های حساب اعم از آنکه بوسیله دست یا ماشین تهیه شده باشد در حکم دفاتر معین است .
ماده ۹: سند حسابداری فرمی است که در آن یک یا چند مورد از معاملات و سایر رویدادهای مالی و محاسباتی به حساب هائی که حسب مورد بدهکار یا بستانکار گردیده تجزیه می شود و پس از امضاء مراجع ذیصلاح مندرجات آن قابل ثبت در دفاتر میباشد .
ماده ۱۰: مدارک حساب عبارت از مستنداتی است که بیانگر وقوع یک یا چند فعالیت یا رویداد مالی یا محاسباتی بوده و اسناد حسابداری و دفاتر بر مبنای آنها تنظیم و تحریر می گردد .

نحوه تحریر و نگهداری دفاتر قانونی:
ماده ۱۱: مؤدیانی که دفتر روزنامه و کل نگهداری می نماید باید کلیه معاملات و سایر رویدادهای مالی و محاسباتی و مؤدیان مجاز به نگهداری دفاتر مشاغل (دفتر درآمد و هزینه) باید هرگونه در آمد و هزینه و خرید و فروش دارایی های قابل استهلاک خود را طبق مقررات این آیین نامه حسب مورد در دفاتر مربوط ثبت کنند ولو آنکه برای نگهداری حساب ها از ماشین های الکترونیکی و کارت های حساب استفاده شود.
تبصره- اشتباهات حسابداری در صورتی که بعدا در اثناء عملیات سال مربوط مورد توجه واقع و بر پایه استاندارد های حسابداری در دفاتر همان سال اصلاح و مستندات آن ارائه شود، به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
ماده ۱۲: مؤدیان مجاز به نگهداری دفتر مشاغل می توانند تمام یا قسمتی از در آمد و هزینه های مشابه روزانه را تحت یک شماره ردیف در دفتر ثبت نمایند. مشروط به اینکه در ستون شرح دفتر، نوع و تعداد آنها را قید و اگر متکی به اسناد و مدارک باشد مشخصات آن را نیز در ستون مزبور درج نمایند. در صورتی که اقلام در آمد و هزینه و خرید و فروش دارائی های قابل استهلاک متکی به اسناد و مدارک باشد، مودیان مذکور می بایست پس از ثبت موارد در دفتر مشاغل، اسناد و مدارک مربوط را به ترتیب شماره ردیف به نحوی که برای رسیدگی مأموران مالیاتی قابل استفاده باشد نگهداری نمایند.
ماده ۱۳: در مواردی که دفتر روزنامه و کل نگهداری می شود، کلیه معاملات و سایر رویداد های مالی و محاسباتی مربوط و در موارد نگهداری دفاتر مشاغل، در آمد و هزینه ها و خرید و فروش دارائی های قابل استهلاک باید در همان روز انجام، حسب مورد در دفاتر روزنامه یا مشاغل ثبت گردد.
تبصره ۱- تاریخ مذکور در مدارک یا فاکتور فروش یا خرید و غیره ملاک قطعی تأخیر تحریر شناخته نمی شود و هرگاه انجام و ختم این گونه اعمال با توجه به روش و طرز کار موسسه تابع تشریفات و طی مراحلی باشد تا موضوع آماده برای ثبت در دفتر مربوط شود، فاصله بین تاریخ فاکتور یا مدارک و روز آماده شدن آن برای ثبت در دفتر تأخیر ثبت تلقی نخواهد شد.
تبصره ۲- تأخیر در تحریر عملیات در صورتی که به منظور سوء استفاده نباید تا ۱۵ روز تشخیص اداره امور مالیاتی و بیش از آن به تشخیص هیأت سه نفری موضوع بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳/۱۲/۶۶ و اصلاحیه های بعدی به قانونی بودن دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
تبصره ۳- در مواردی که دفاتر موضوع این آیین نامه توسط مقامات قضائی یا سایر مراجع قانونی از دسترس مودی خارج شود و صاحب دفتر از تاریخ وقوع این امر حاکثر ظرف سی روز دفاتر جدید امضاء پلمپ و عملیات آن مدت را در دفاتر جدید ثبت کند، تأخیر ثبت عملیات در این مدت به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.
تبصره ۴- تأخیر ثبت دفاتر در مورد اشخاص حقوقی جدیدالتأسیس از تاریخ ثبت شخص حقوقی و در مورد سایر اشخاص از تاریخ شروع فعالیت تا سی روز مجاز خواهد بود.

ماده ۱۴: کلیه عملیات ثبت شده در دفاتر روزنامه هر ماه باید حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به دفتر کل نقل شود.
ماده ۱۵: موسساتی که دارای شعبه هستند مکلفندبا توجه به روش های حسابداری خود خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را در صورتیکه دارای دفاتر پلمپ شده باشند، لااقل سالی یکبار (تا قبل از بستن حسابها) و در غیر این صورت ماه به ماه در دفاتر مرکز موسسه ثبت کنند.
ماده ۱۶: امضاء و پلمپ دفاتر ضمن سال مالی مشروط بر اینکه تا تاریخ امضاء و پلمپ هیچگونه عمل مالی و پولی صورت نگرفته باشد و همچنین تأخیر امضاء پلمپ تا حد مجاز مقرر در تبصره های ۳و۴ ماده ۱۳ این آیین نامه در مورد دفتر روزنامه یا حسب مورد دفتر مشاغل و ماده ۱۴ این آیین نامه در مورد دفتر کل، بع اعتبار خللی وارد نخواهد کرد.
ماده ۱۷: مؤدیانی که از سیستم های الکترونیکی استفاده می نمایند، موظفند حداقل ماهی یکبار خلاصه عملیات داده شده به ماشین های الکترونیکی را در دفتر روزنامه یا مشاغل حسب مورد ثبت و حداکثر ظرف مهلت تعیین شده در ماده ۱۴ این آیین نامه به دفتر کل منتقل کنند، علاوه بر این بمنظور تسهیل رسیدگی باید آیین نامه ها یا دستورالعمل های کار ماشین و برنامه های آن و نحوه کار نرم افزار های مالی مورد استفاده را در اختیار مؤموران رسیدگی قرار دهند. ضمنا مؤدیان مذکور مکلفند هر سه ماه یکبار خلاصه عملیات داده شده به ماشین های الکترونیکی را حداکثر ۱۰ روز پس از پایان سه ماه به اداره امور مالیاتی مربوطه تسلیم نماید.
موارد رد دفاتر:
ماده ۲۰: تخلف از تکالیف مقرر در این آیین نامه در موارد زیر موجب رد دفاتر می باشد.
۱- در صورتی که دفاتر ارائه شده به نحوی از پلمپ خارج شده و یا فاقد یک یا چند برگ باشد.
۲- عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی در دفاتر به شرط احراز.
۳- تراشیدن، پاک کردن و محو کردن مندرجات دفاتر به منظور سوء استفاده.
۴- تاخیر تحریر دفاتر روزنامه و مشاغل زاید بر حد مجاز مندرج در تبصره های ۲ الی ۴ ماده ۱۳ و ماده ۱۷ و تاخیر تحریر دفتر کا زاید بر حد مجاز مندرج در ماده ۱۴ این آئین نامه.
۵- عدم ثبت عملیات شعبه یا شعب در دفاتر مرکزی طبق مقررات ماده ۱۵ این آئین نامه.
۶- در اجرای مقررات تبصره ۳ ماده ۱۳ این آئین نامه در مواردی که دفاتر مزبور به ادعای مؤدی از دسترس وی خارج شده باشد و غیر اختیاری بودن موضوع مورد تائید اداره امور مالیاتی ذیربط قرار نگیرد.
۷- عدم ارائه دستور العمل های نحوه کار با نرم افزارهای مالی مورد استفاده در مورد اشخاصی که از سیستم های الکترونیکی استفاده می نمایند.
۸- عدم تطبیق مندرجات دفاتر قانونی یا دفتر مشاغل حسب مورد که به شرح ماده ۱۷ این آئین نامه تهیه و تنظیم گردیده با اطلاعات موجود در سیستم های الکترونیکی، در مورد اشخاصی که از سیستم های مذکور استفاده می نمایند.
۹- جای سفید گذاشتن بیش از حد معمول در دفتر روزنامه و دفتر مشاغل بمنظور سوء استفاده.
۱۰- عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر امضاء، پلمب و ثبت شده نانویس.
۱۱ – درصورتی که ثابت شود اسناد ثبت شده در ماشین های الکترونیکی ظرف مهلت های مقرر در مواد ۱۳، ۱۴ و ۱۷ آئین نامه (با در نظر گرفتن مقررات تبصره های ماده ۱۳) قطعی نشده باشد.
(هرگونه اصلاحات مربوط به عملیات و رویدادهای مالی مربوط به قبل از قطعیت به قبل از قطعیت اسناد باید در همان سال از طریق ثبت های حسابداری اصلاح گردد)
۱۲- تهیه و تنظیم صورتهای مالی بدون رعایت مقررات ماده ۱۸ این آئین نامه برای اشخاص حقوقی مشمولین بند الف ماده ۹۶ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰٫
۱۳- اشتباه حساب حاصل از ثبت عملیات موسسه در صورتی که نسبت به اصلاح آن طبق مقررات تبصره ماده ۱۱ این آئین نامه اقدام نشده باشد.
۱۴- در صورتیکه مؤدیان مالیاتی حسب مورد از اوراق مخصوص ماده ۱۶۹ قانون مالیاتهای مستقیم استفاده ننماید. ماده ۲۱) هیات سه نفری حسابرسان موضوع بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم، در صورتیکه با توجه به دلایل توجیهی مؤدی و نحوه تحریر دفاتر و رعایت استانداردهای حسابداری و درجه اهمیت ایرادات مطروحه از سوی اداره امور مالیاتی و رعایت واقعیت امر، احراز نمایند که ایرادات مزبور به اعتبار دفاتر خللی وارد نمینماید، میتوانند نظر خود را مبنی بر قبولی دفاتر و اسناد ومدارک اعلام نمایند.

این آئین نامه در اجرای تبصره (۲) ماده ۹۵ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ به پیشنهاد شماره ۳۸۴/۲۱۱ تاریخ ۱۰/۱/۸۲ سازمان امور مالیاتی کشور در پنج فصل و بیست ویک ماده و دوازده تبصره در تاریخ ۱۰/۱/۸۲ به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارائی رسید و مقررات آن از اول فروردین سال ۸۲ لازم الاجرا بوده و نسبت به اشخاص حقوقی که سال مالی آنها با سال شمسی منطبق نباشد، در مورد سال مالی که از ۱/۱/۸۲ به بعد آغاز میگردد جاری بوده و نسبت به سال مالی قبل از آن مفاد آئین نامه قبلی مجری میباشد.



  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
یکشنبه 10 تیر 1397  01:29 ب.ظ
توسط: درسا م


دامنه ها


adakit.ir

almasshoping.ir     aliabad-samacollege.ir    persianissimo.ir       rashtcemetery.ir    kafetakhfif.ir          axnew.ir

iranmicronet.ir    astaraonline.ir    atenas.ir    ghorvehtvto.ir     concrete-day.ir


greencard-pro.ir   varshahid.ir   fllowers313.ir         polyethylenes.ir     boran-barzan.ir        chemaztapeh.ir

*************************************************************************

mersada.ir


****************************************************************

***********************************************************************


      

*********************************************************************

*************************************************************************
***********************************************************************

 asrejavanan.ir  buyshimmer.ir femalehours.ir arbbatarh.ir buy-best.ir

 ******************************************************************

bahalbaxx.ir  iranwebbase.ir pnn24.ir rao-co.ir   sisx.ir

*******************************************************************

adote.ir asnafkaraj.ir b8b.ir gorganblog.ir buyslim-patch.ir downloadmovies.ir e-fakhteh-a.ir
 
**********************************************************************
 Ansar83.ir  lovelykids.ir  mazinet.ir   galaxy-kids.ir  gilanjobs.ir   b-gharargah.ir
Bia2prozhe.ir  newsresan.ir     Yeganehcloob.ir  zibar.ir  Castledl.ir ddfsb.ir  Deckcha.ir

 
 
 



  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:34 ب.ظ
توسط: درسا م


شرکت بامسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند شخص برای امور تجاری تشکیل می شود و در آن، مسئولیت شرکا محدود به سهم آنان در سرمایه شرکت است. حقوق شرکا به صورت سهم الشرکه است و برخلاف سهام، در شرکت های سهامی، آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.

حقوق شرکا :
عمده ترین حقوق شرکا را می توان در موارد ذیل خلاصه کرد :
حق اطلاع، حق نظارت ، حق رای، حق بردن سود و حق انتقال سهم الشرکه تحت شرایط خاص .

    اول: حق اطلاع

قانون تجارت ایران، در ارتباط با حق اطلاع شرکای این نوع شرکت در خصوص عملکرد و حساب های شرکت به اختصار برگزار کرده است. در واقع تنها ماده ای که به این امر پرداخته، ماده 109 قانون تجارت است که در آن پیش بینی شده مقررات ماده 170 در مورد شرکت های بامسئولیت نیز رعایت خواهد شد. ماده اخیر مربوط است به حق اطلاع صاحبان سهام در شرکت های سهامی نوع قدیم که با وجود وضع لایحه قانونی 1347 راجع به شرکت های سهامی عام و خاص، هنوز هم در مورد شرکت های بامسئولیت محدود لازم الرعایه است.
ماده 170 قانون تجارت مقرر می کند : " تا پانزده روز قبل از انعقاد مجمع عمومی، هر صاحب سهمی می تواند ( خود یا نماینده او ) در مرکز اصلی شرکت حاضر شده از صورت بیلان و صورت دارایی و راپرت هیئت نظار اطلاع حاصل کند". این قاعده البته خاص زمانی نیست که شرکت دارای مجمع عمومی است بلکه حق اطلاع از حقوق اساسی شرکا و ذاتی هر شرکتی است و شرکا نمی توانند حتی با توافق، آن را از میان بردارند. این حق اطلاع، جنبه دائمی دارد؛ اما البته، محدود به زمانی است که از پانزده روز قبل تر از انعقاد مجمع عمومی شرکا نباشد.

    دوم : حق نظارت

قانون تجارت برای نظارت شرکا بر شرکت، بین فرضی که شرکت بامسئولیت محدود کمتر از سیزده نفر شریک دارد و فرضی که شرکت با بیش از دوازده شریک تشکیل شده باشد، تفاوت قائل شده است. در فرض اول، قانون تجارت ایجاد هیئتی به نام هیئت نظار را پیش بینی کرده و در فرض دوم ایجاد این هیئت را به نظر شرکا واگذار کرده است. ( ماده 109 ق.ت )
هر گاه شرکت هیئت نظار نداشته باشد، خود شرکا از طریق اعمال حق اطلاعی که به آن اشاره شد، منفرداَ و مجتمعاَ می توانند اعمال نظارت کنند، اما اگر هیئت نظار پیش بینی شده باشد، حق نظارت شرکا از طریق این هیئت انجام می شود – که البته چگونگی نظارت خود را به شرکا برای تصمیم گیری در خصوص عملکرد شرکت گزارش می کند.
هیئت نظار نقس رکن بازرسی شرکت را بازی می کند و از اختیارات ذیل برخوردار است :
1- تحقیق دراین باره که آیا مفاد مواد 96 و 97، در خصوص پرداخت سرمایه شرکت و تقدیم و تسلیم آن صورت گرفته و مبلغ سهم الشرکه های غیرنقدی در شرکتنامه به عمل آمده است . ( ماده 109 ق. ت )؛
2. بررسی و تدقیق در دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت ؛
3. دادن گزارش سالانه به مجمع عمومی شرکا که در آن باید هرگونه بی ترتیبی و امر خلاف واقع در تنظیم صورت دارایی که هیئت نظار مشاهده کرده، ذکر شود. علاوه بر این، هیئت نظار اگر با پیشنهاد مدیر شرکت در تقسیم منافع مخالفتی داشته باشد، می تواند مخالفت خود را با دلایل در گزارش مزبور بیان کند. ( ماده 109 ناظر به ماده 168 ق. ت )؛
4. دعوت از شرکا برای انعقاد مجمع عمومی فوق العاده در صورت عمل نکردن مدیر شرکت به این وظیفه ( ماده 109 ق. ت)
اعضای هیئت نظار، از جهت اعمال داری مدیران و نتایج حاصل از آن، هیچ مسئولیتی ندارند اما اگر در انجام وظایف خود مقررات قانونی را مراعات نکنند، مسئول اعمال و تقصیرات خود خواهند بود. ( ماده 109 ناظر به ماده 167 ق. ت )

    سوم : حق رای

هرگاه شرکت مجمع عمومی شرکا نداشته باشد، رای گیری در مجمع به عمل می آید، در غیر این صورت، شرکا می توانند از طریق مکاتبه، در خصوص اقدامات شرکت تصمیم گیری و مثلاَ حساب های شرکت را تصویب کرده یا مدیر انتخاب کنند. تصمیم گیری البته باید در چارچوب قانون و اساسنامه باشد و شرکا می توانند در هر موردی به اتفاق آرا تصمیم گیری کنند. هر گاه اتفاق آرا نباشد، تصمیمات باید با توجه به حد نصاب و تعداد آرای ابراز شده شرکا اتخاذ شوند. سهم الشرکه ها رای مساوی ندارند بلکه هر شریک بسته به اینکه سهم الشرکه او چه نسبتی از سرمایه شرکت را تشکیل می دهد، از قدرت تصمیم گیری برخوردار است.
ماده 107 قانون تجارت که این قاعده را بیان می کند، به شرکا اجازه می دهد خلاف این ترتیب را در اساسنامه شرکت پیش بینی کنند.
" تصمیمات راجع به شرکت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود " ( قسمت اول ماده 106 ق.ت ) . این عبارت به این معنی است که برای تصمیم گیری لااقل دو شریک حداقل نصف سرمایه را داشته باشند تا تصمیم گیری صحیح باشد. اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشود، مدیران و احیاناَ هیئت نظار، در غیاب اقدام مدیران باید مجدداَ تمام شرکا را دعوت کنند. در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکا اتخاذ خواهد شد؛ اگرچه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشد. اساسنامه می تواند ترتیبی برخلاف این قاعده پیش بینی کند ( ماده 106 ق. ت ) ؛ یعنی مثلاَ پیش بینی کند که اکثریت، حتی در دفعه دوم، لااقل نصف سرمایه را داشته باشد.
کلیه تصمیمات راجع به شرکت به طریق فوق معتبر است، مگر در سه زمینه ذیل :
1. تغییر تابعیت شرکت، باید به اتفاق آرا باشد. ( ماده 110 ق. ت ) ؛
2. هر تغییر دیگری راجع به اساسنامه، مثل افزایش یا کاهش سرمایه، باید با اکثریت عددی شرکا که دارای لااقل سه چهارم سرمایه باشند صورت گیرد( جز در فرضی که اساسنامه اکثریت دیگری پیش بینی کرده است ) ( ماده 11 ق. ت ) ؛
3. ازدیاد تعهدات یک یا چند شریک ، مثل الزام او به سهیم شدن در افزایش سرمایه ( ماده 112 ق. ت ) .

    چهارم : حق بردن سود

شرکا می توانند در اساسنامه ترتیبی برای تقسیم سود بین خود پیش بینی کنند. اگر در اساسنامه راجع به تقسیم سود و زیان پیش بینی خاصی نشده باشد، تقسیم مزبور به نسبت سرمایه شرکا به عمل خواهد آمد ( ماده 108 ق.ت) حق شرکا به بردن سود، حق آن ها به سود قابل تقسیم، به اندوخته قانونی و قراردادی و حق آن ها به مابه التفاوت آورده آن ها در زمان ایجاد شرکت و دارایی باقی مانده شرکت در زمان انحلال پس از پرداخت بدهی های شرکت را نیز شامل خواهد بود.
در تقسیم سود قابل تقسیم میان شرکا، مدیران باید ماده 113 قاننون تجارت را که ناظر است به ماده 57 قانون تجارت مصوب 1311، در مورد شرکت های سهامی سابق رعایت کنند. به موجب این ماده، " همه ساله لااقل یک بیستم از عایدات خالص شرکت برای تشکیل سرمایه احتیاطی، موضوعی خواهد شد. همین که سرمایه شرکت احتیاطی به عشر سرمایه شرکت رسید، موضوع کردن این مقدار، احتیاطی است ". این همان چیزی است که امروز به اندوخته تعبیر می شود که می تواند قانونی ( تا یک بیستم سود خالص ) ، قراردادی و یا به موجب اساسنامه باشد.

    پنجم : حق انتقال سهم الشرکه

انتقال سهم الشرکه توسط شرکا میسرنیست مگر با رعایت دو شرط شکلی و ماهوی :
الف) شرایط شکلی : همان طور که می دانیم ، سهم الشرکه شرکا را نمی توان به صورت ورقه قابل نقل و انتقال ( مانند سهم در شرکت های سهامی ) ایجاد کرد. انتقال سهم الشرکه باید به صورت کتبی و رسمی باشد. ( ماده 103 ق.ت ) والا، در مقابل شرکت، شرکا و شخص ثالث قابل استناد نیست.
ب) شرایط ماهوی : از آنجا که در شرکت سهامی، مانند شرکت های اشخاص، شخصیت شرکا اهمیت دارد ، انتقال سهم الشرکه باید با رضایت سایر شرکا باشد. البته رضایت کلیه شرکا برای صحت و اعتبار انتقال ضرورت ندارد و کافی است عده ای از شرکا که لااقل سه چهارم سرمایه به آن ها تعلق دارد و از اکثریت عددی نیز برخوردارند، به آن رضایت دهند. ماده 102 قانون تجارت که این قواعد را بیان می کند، از رضایت شرکای شرکت به انتقال سهم الشرکه به غیر صحبت می کند. البته منظور از غیر، اشخاص ثالث هستند و انتقال به شریک دیگر در شرکت را شامل نمی شود؛ زیرا هدف از وضع محدودیت منعکس در ماده 102، این است که خصیصه خانوادگی شرکت بامسئولیت محدود را که ورود اشخاص ثالث ممکن است به آن خدشه وارد سازد، حفظ کند.
از همراهیتان سپاسگزاریم. 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:32 ب.ظ
توسط: درسا م


به موجب ماده 107 لایحه قانون تجارت، شرکت های سهامی عام و خاص توسط هیات مدیره اداره می شوند. در حقیقت بازوی اداره شرکت، هیات مدیره محسوب می شود و بازوی تصمیم گیری شرکت، مجامع عمومی هستند. اختیارات هبات مدیره علاوه تکالیف و اختیارات قانونی، عام می باشد. هیات مدیره از جهت سلسه مراتب، تابع مجمع عمومی می باشد. سمت هیات مدیره مباشرتی است و اعضای هیات مدیره نمی تواند سمت خود را به دیگران تفویض کنند. هیات مدیره باید از بین سهامداران شرکت انتخاب شود. حداقل تعداد سهام لازم برای تصاحب سمت هیات مدیره، معادل حداقل تعداد تعیین شده سهام وثیقه طبق اساسنامه می باشد. در لایحه قانونی منظور از عبارت مدیران، هیات مدیره می باشد نه مدیر عامل.

    تعداد اعضا

وفق ماده 107 لایحه، هیات مدیره شرکت سهامی عام مرکب از حداقل 5 عضو می باشد. در شرکت سهامی خاص، تصریح قانونی در رابطه با تعداد اعضای هیات مدیره وجود ندارد اما اعضای هیات مدیره سهامی خاص نباید از 3 عضو کم تر باشند. حداکثر تعداد اعضای هیات مدیره شرکت سهامی عام و خاص در قانون مشخص نشده است.

    مدت ماموریت مدیران

به موجب ماده 109 لایحه، مدت ماموریت مدیران طبق اساسنامه مشخص می شود و در هر صورت این مدت نباید بیش از 2 سال باشد. این محدودیت به موجب قانون است و قاعده آمره می باشد. اگر مدت ماموریت مدیران پایان یابد طبق ماده 136 لایحه، مدیران سابق تا انتخاب مدیران جدید به کار خود ادامه می دهند.

    مباشرتی بودن سمت هیات مدیره


هیات مدیره وکیل شرکت نمی باشد، بلکه رکنی از ارکان اداره شرکت محسوب می شود. طبق ماده 117 لایحه، هیات مدیره اختیارات عام در اداره شرکت دارد، بنابراین او نمی تواند سمت خود را به دیگران تفویض کند و به عبارت دیگر سمت هیات مدیره برخلاف حضور در جلسات مجمع عمومی برای سهامداران، برای شخص مدیر مباشرتی است. هیات مدیره می تواند در برخی امور که لازمه انجام وظایف هیات مدیره است برای خود نایب انتخاب کند، مانند وکالت به یکی از کارمندان شرکت برای خرید اتومبیل.

    انتخاب مدیران

- مدیران شرکت توسط مجمع عمومی موسس و مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند.
- اولین مدیران شرکت در سهامی عام توسط مجمع عمومی موسس با اکثریت دوسوم آرای حاضر در جلسه رسمی و در سهامی خاص اولین مدیران با توافق تمامی سهامداران یا موسسین انتخاب می شوند.
- مدیران بعدی پس از ایجاد شخصیت حقوقی شرکت، با اکثریت نسبی آرای حاضر در جلسه رسمی توسط مجمع عمومی عادی انتخاب می شوند.
- انتخاب مجدد مدیران ولو به دفعات متعدد بلامانع است.

    ممنوعیت انتخاب شدن به عنوان هیات مدیره

برخی اشخاص را نمی توان به سمت مدیریت شرکت برگزید. شخصی که از هیات مدیره شدن ممنوع است، نمی تواند به عنوان مدیر عامل شرکت نیز انتخاب شود.
ممنوعیت هایی که در ماده 111 لایحه آمده عبارتند از :
1. محجورین : به عقیده دکتر اسکینی، صغیر ممیز با اجازه ولی خود طبق ماده 85 قانون امور حسبی، می تواند به عنوان مدیر شرکت انتخاب شود. طبق نظر دیگر ، صغیر ممیز را نمی توان به سمت مدیریت انتخاب نمود زیرا ماده 85 قانون امور حسبی مرتبط با تصدی کسب و پیشه می باشد نه مدیریت شرکت .
2. کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صادر شده ( در این مورد نیاز به صدور حکم قطعی نمی باشد .)
3. محکومین قطعی دادگاه به ارتکاب جرایم سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری، جرایمی که در حکم خیانت در امانت و کلاهبرداری، تدلیس، تصرف غیرقانونی در اموال عمومی و اختلاس، در مدت محرومیت.
این جرایم در صورتی موجب ممنوعیت می شوند که حکم قطعی صادر شود و شخص مجرم از حقوق اجتماعی محروم شود. محرومیت از سمت مدیریت به موجب لایحه، منحصر به جرایم تصریح شده در بند 3 می باشد.
4. به موجب اصل 141 قانون اساسی، رئیس جمهور ، وزیران و معاونان و کارمندان دولت نمی توانند به عنوان هیات مدیره و یا مدیر عامل هر نوع شرکت خصوصی، به جز شرکت های تعاونی ادارات و موسسات انتخاب شوند.
5. به موجب بند 3 ماده 15 قانون دفاتر اسناد رسمی، سردفتر و دفتر یار نمی توانند به سمت عضو هیات مدیره یا مدیر عامل شرکت های تجاری درآیند.
6. به موجب تبصره 2 ماده 241 لایحه، هیچ فردی نمی تواند اصالتاَ یا به نمایندگی از شخص حقوقی همزمان در بیش از یک شرکت که تمام یا بخشی از سرمایه آن متعلق به دولت یا نهدها یا موسسات عمومی غیردولتی است به سمت مدیر عامل یا عضو هیات مدیره انتخاب شود. متخلف علاوه بر استرداد وجوه دریافتی به شرکت، به پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مذکور محکوم می شود.
نهادها یا موسسات عمومی غیردولتی است به سمت مدیر عامل یا عضو هیات مدیره انتخاب شود. متخلف علاوه بر استرداد وجوه دریافتی به شرکت، به پرداخت جزای نقدی معادل وجوه مذکور محکوم می شود.

    وظایف هیات مدیره


موارد ذیل به عنوان وظایف هیات مدیره در قانون می باشد :
1. دعوت از مجامع عمومی ظرف مهلت مقرر در اساسنامه. البته به موجب ماده 121 لایحه، این تکلیف بر عهده رئیس هیات مدیره است.
2. تقدیم گزارش های مالی شرکت هر 6 ماه یکبار به بازرسان. ( ماده 137 لایحه )
3. وضع اندوخته قانونی( ماده 140 لایحه )
4. پیشنهاد کاهش یا افزایش سرمایه و در ضمن ارائه گزارش توجیهی به مجمع عمومی فوق العاده
5. نحوه ی تعیین و تقسیم سود حداکثر تا 8 ماه پس از تصمیم مجمع عمومی راجع به تقسیم سود مشروط بر آن که مجمع عمومی عادی در خصوص نحوه تقسیم سود اتخاذ تصمیم نکرده باشد.
6. تهیه صورت های مالی جهت ارائه به بازرسان برای تقدیم به مجمع عمومی سالیانه
7. سپردن سهام وثیقه به صندوق شرکت
8. تنظیم گزارش سلب حق تقدم سهامداران در خرید سهام جدید شرکت
9. انتخاب مدیرعامل و تعیین حدود اختیارات و حق الزحمه مدیرعامل
10. اصلاح اساسنامه پس از عملی ساختن افزایش سرمایه و اطلاع به مرجع ثبت شرکت ها
11. رسیدگی به تعهدات پذیره نویسان در زمان افزایش سرمایه 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:28 ب.ظ
توسط: درسا م

سازمان بین المللی استاندارد سازی  (International Organization for Standardization) یک سازمان متشکل از مجامع بین المللی سازمان های استاندارد است که به منظور تدوین راه کارها و استاندارد های مختلف جهانی تشکیل شده و از همه اعضا برای ساخت و تنظیم این استاندارد ها استفاده می شود.

تمامی شرکت ها و سازمان های دولتی و غیر دولتی در همه نقاط دنیا با دریافت هر یک از این استاندارد ها و اخذ هر یک از ایزو ها و استاندارد های تعریف شده این سازمان در واقع تعهد و حداقل های تعریف شده یک استاندارد را در سیستم خود نشان می دهند که خود نشان دهنده اعتبار و اهمیت اقدامات ان شرکت می باشد.

در واقع دریافت هر یک از استاندارد های سازمان بین المللی استاندارد iso نشان می دهد که شرکت در مسیر درستی از یک فعالیت و راهکار تجاری قرار دارد و به مشتریان خود تعهدات لازم را دارد از این رو دریافت این استاندارد ها در فروش و اعتبار بخصوص بین المللی شرکت ها ان چنان اهمیت دارد که بسیاری از شرکت ها و ارگان های بین المللی تنها با شرکت ها و سازمان های دارای استاندارد های ایزو حاضر به همکاری هستند.

راهنمای دریافت ایزو


ابتدا شرکت ها باید بسته به موضوع فعالیت خود مشخص نمایند که کدام یک از استاندارد ها را نیاز دارند. پس از مشخص کردن نوع استاندارد مورد نیاز باید اقدامات زیر برای اخذ ایزو انجام شود:

    تشکیل جلسه ابتدایی مدیران ارشد به منظور توجیه و آگاه سازی انها و اهم وظایف و فعالیت های انها در طول دوران اخذ ایزو در شرکت. مدیران ارشد به عنوان الگو و هدایت کننده سیستم شناخته می شوند و باید وظایف خود را بهتر از همه انجام دهند. نقش مدیران تا ویرایش های قبل از سال 2015 کمتر مورد توجه بود ولی در بازنگری استانداردهای سال 2015 به بعد مدیران نقش پر رنگ تر و مهم تری در سازمان بر عهده گرفتند.
    تعیین چشم انداز ، تعریف استراتژی و ایجاد اهداف کلان برای شرکت. در این مرحله باید بسته به فعالیت و خواست سازمان انچه که شرکت به دنبال ان هست را تدوین نموده با استفاده از ماتریس های مختلف اعم از ماتریس swot و با شناخت نقاط ضعف و قوت و فرصت ها و تهدید ها و همچنین با تحلیل داده های اماری مورد نظر بازار و رقبا شرکت بتواند انچه را که خواهان رسیدن به ان برای سال های اتی است را ترسیم نماید. در این مرحله شرکت نیاز دارد تا اهدافی را برای رسیدن به این خواسته در نظر بگیرد که کاملا مرتبط با فعالیت ها و اهداف خط مشی در نظر گرفته شده باشد.
    تعیین برنامه های خرد و عملیاتی: هر هدف بزرگتر باید زیر مجوعه ای از اهداف کوچکتر را داشته باشد. مصلما سنگ بزرگ نشانه نزدن است. بنابراین باید شرکت برای هر یک از اهداف کلان خود ، اهداف خرد داشته باشد و خود اهداف خرد را هم با ارائه برنامه های عملیاتی مشخص قابل دسترسی نماید. مثلا اگر یک هدف کلان سه ساله در نظر گرفته می شود اهداف خرد می تواند در مدت ها 3 یا شش ماهه و به صورت هم پوشانی دیده شوند و هر برنامه عملیاتی و خرد می تواند در مدت زمان های روزانه و هفتگی دیده شود.
    اجرای جلسات آموزشی عمومی و تخصص: منظور از این مرحله مشخص کردن خواسته سازمان و شرکت برای کارکنان ، مدیران میانی و ذی نفعان و حتی مشتریان می باشد. باید در نظر داشته باشید که این جلسات در صورت عمومی بودن می تواند بصورت همگانی و با موضوعات کلی باشد و جلسات تخصصی تر باید برای برنامه های مشخص برای واحد های مرتبط و درگیر فعالیت برگزار شود.
    تعیین فرآیند های سازمان: برای دریافت هر گونه استاندارد شرکت باید فرآیند های خود را از زمان ورود تا خروج با همکاری مشاوران متخصص به دست بیاورد. هر واحد و یا دپارتمان اجرایی در شرکت ممکن است یک تا چند فرایند را پوشش دهد. به عنوان مثال خرید به عنوان یک فرایند دیده می شود.
    تهیه دستورالعمل ها، آئین نامه ها، روش های اجرایی و فرم های مورد نیاز : هر فرایند در شرکت می تواند دارای چندین دستورالعمل ، یک تا دو روش اجرایی و فرم های متعددی باشد. از این رو باید شرکت فرآیند را شناسایی و دستیابی به فرایند های خود را در راه های مختلف مشخص نماید. سپس به منظور مشخص کردن راه انجام فعالیت ها و قوانین و حدود اجرایی هر واحد و یا دپارتمان این دستورالعمل ها و روش های اجرایی را با مدیران نهایی و تدوین و اموزش دهد.
    پیاده سازی و اجرایی کردن دستورا لعمل ها و روش های اجرایی: پس ازتعیین روش های اجرایی و دستورالعمل های اجرایی باید با کارکنان و افراد درگیر جلسات اموزشی گذاشته شود و راه های مورد نظر و تعریف شده برای اجرای صحیح و قانونی و متناسب با استاندارد بین المللی ایزو که تعریف شده با انها کار شود تا نهادینه شود. کارکنان باید بتوانند همه خواسته ها و فرم ها را دقیقا متناسب با روش های تعریف شده انجام دهند که این کار با اموزش انجام خواهد شد.
    تعیین شاخص های اندازه گیری: برای اینکه شرکت متوجه اجرای صحیح تعاریف و استاندارد های تعریف شده در شرکت باشد باید بصورت دوره ای با تعیین برخی از پارامتر ها و نحوه اندازه گیری انها میزان پیشرفت و تحقق انها را بسنجد. در واقع اکثر اهداف نیاز به این شاخص ها دارند. شاخص های پایش و اندازه گیری ورودی اصلی جلسات بازنگری مدیریت هستند که باید به منظور رسیدن به اهداف شرکت به خوبی تعریف و اندازه گیری شوند و از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
    برگزاری جلسات بازنگری مدیریت: شرکت باید برای اینکه مدیران ارشد شرکت در جریان فعالیت و تعهد شرکت نسبت به استاندارد بین المللی مورد نظر قرار بگیرند جلساتی را حداکثر شش ماه یکبار برگزار نماید و با حضور مدیر ارشد شرکت تمامی ورودی ها و خروجی های شرکت در فرایند های مورد نظر بررسی و نتایج برای تصمیم گیری های اتی بررسی شود. هر گونه تغییر در اهداف و برنامه ها و شاخص های اندازه گیری شرکت تنها با نظر مدیر ارشد در این جلسه و با تصویب در این جلسه ممکن است. ضمنا باید مدیر ارشد فردی را به عنوان نماینده مدیریت برای رسیدگی به تمامی امور مورد نظر در راستای پیاده سازی سیستم مورد نظر انتخاب و حکم ان را ابلاغ نماید.
    برگزاری جلسه ممیزی داخلی: قبل از اینکه شرکت وارد ممیزی نهایی شود و به منظور اینکه تمامی نقاظ ضعف و قوت خود را مجددا بررسی نموده و اقدامات اصلاحی و پیشگیرانه مورد نیاز را برای اطمینان از صحت فرآیند ها داشته باشد باید ممیزی داخلی برگزار شود. در این مرحله باید فرایند ها بوسیله ممیزان اموزش دیده داخلی و بصورت غیر مستقیم یعنی هر ممیز واحدی غیر از واحد خود را ممیزی کند، انجام می شود. نتایج این ممیزی نیز باید در جلسه بازنگری مدیریت ارائه شود.
    تعیین ممیز خارجی : در دنیا شرکت هایی به نام cb یا certificate body زیر نظر شرکت های ab (Accreditation Body )  که مراجع اصلی صدور گواهینامه ایزو هستند فعالیت می کنند که با در اختیار داشتن ممیزان با تجربه و متخصص اقدام به ارزیابی اطلاعات و فرایند های مورد  نیاز استاندارد در شرکت ها متقاضی می نمایند و برای انها بر اساس مواردی که انجام گرفته و در صورت تایید گواهینامه ایزو صادر می کنند. شرکت های متقاضی باید با توجه به اعتبار و استاندارد مورد نظر خود یکی از این شرکت ها را انتخاب و با انها عقد قرارداد کنند تا به بررسی سیستم استاندارد انها در دوره های زمانی مشخص بکنند. تایید این شرکت ها به منزله صدور گواهینامه ایزو و عدم تایید انها به منزله ابطال این گواهینامه ها و یا عدم صدور انها می باشد.

تمامی گواهینامه های استاندارد دارای سه سال اعتبار از زمان صدور هستند که البته باید بصورت سالیانه تایید شود. یعنی دوره اول برای صدور و دو دوره بعدی برای تمدید اعتبار و مرتبه بعدی در صورت درخواست شرکت برای صدور مجدد گواهینامه های می باشد. مهم ترین گواهینامه های ایزو را می توان گواهینامه های سیستم مدیریت کیفیت iso9001 ، گواهینامه سیستم مدیریت محیط زیستiso14001 و گواهینامه مدیریت شغلی و سلامت کارکنان به نام ohsas18001  می باشد که سازمان های متقاضی با نام ims  این سه سیستم را با هم تقاضا می کنند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:19 ب.ظ
توسط: درسا م

امروزه اینترنت جایگزینی برای تمامی شیوه های سنتی شده است. این جایگزینی به نحوی است که امروزه در تمام ادارات و سازمان ها در حیطه های اداری سایتهایی در نظر گرفته شده که هدف اصلی آن سایت ها تسریع و سهولت در کار متقاضیان می باشد. به گونه ای که بسیاری از کارها را به صورت غیر حضوری انجام شده و تعداد مراجعین به سازمان ها کاهش یافته تا در زمان و هزینه افراد صرفه جویی شود. در گذشته ، ثبت شرکت ها ، به صورت دستی بوده و ارباب و رجوع باید به صورت مستقیم به اداره ثبت شرکت ها مراجعه می کردند و از طریق فرم مربوطه اسامی خود را ارائه داده و و این اسامی تنها در اداره ثبت واقع در تهران مورد بررسی قرار می گرفت آنگاه شخص متقاضی باید به صورت دستی مدارک، صورتجلسات و اساسنامه ها را ارائه می کرد تا کارشناس مربوطه به بررسی ثبت شرکت ها بپردازد و شرکت در صورت تأیید در دفاتر ثبت شرکت ها، تثبیت می شد.

ثبت شرکت مجازی

امروزه پس از مرحله اخذ و هنگامی که تمامی امضا های شرکت مورد نظر ثبت گردید، در چنین وضعیتی با تشکیل سامانه ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری رفت و آمد ارباب و رجوع کم شده و از طریق سامانه http://irsherkat.ssaa.ir به صورت اینترنتی و غیر حضوری صورت می گیرد. می توان از طریق درگاه اطلاع رسانی ثبت شرکت ها به آدرس http://sherkat.ssaa.ir به کلیه اطلاعات مربوط به نحوه تنظیم تقاضا ها و مدارک مورد نیاز بخشنامه ها و روش ها و شیوه های اجرایی ثبت شرکت ها و اطلاع رسانی های آینده دسترسی پیدا کرد.
بنابراین با توجه به آنچه گفته شد، پس از ورود به سامانه http://irsherkat.ssaa.ir وارد قسمت پذیرش درخواست ثبت شرکت شده و فرم نمایان شده پیش روی شما باید تکمیل گردد. نخستین موضوعی که باید در این فرم تکمیل شود، اطلاعات مربوط به متقاضی می باشد. پس از تکمیل مشخصات اولیه خود، دقت داشته باشید که مواردی همچون نام شرکت، نشانی شرکت، معرفی شریک ها، سرمایه شرکت، مشخص کردن سهام شرکا و معرفی شعبه های شرکت از جمله مواردی هستند که باید تصمیم گیری نهایی در مورد آن ها قبل از مراجعه اساسنامه شرکت حتما در سایت ارائه شوند. در صورت تمایل می توانید قوانین مخصوص شرکت خود را به فرم های پیش فرض شرکت نامه ها و اساسنامه ها اضافه کنید. توجه کنید تنها فرم های پیش فرض شرکت نامه ها و اساسنامه ها باید تکمیل شود. سپس باید بار گذاری تصویر برابر اصل شده از اساسنامه شما در سایت اداره باید انجام شود.

1- شرکت سهامی :
به شرکتی که سرمایه آن به سهام تقسیم شده باشد و مسئولیت صاحبان سهام، به مبلغ اسمی سهام آن ها محدود شده باشد.(م ۱ ق ت) شرکت سهامی گویند. تعداد شرکا در شرکت سهامی باید بیش از سه نفر باشد. شرکت سهامی به شرکت هایی که مؤسسان آن ها از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند اطلاق می گردد. تقسیم بندی شرکت سهامی به دو قسم می باشد.
هنگامی که یک یا دو نفر قصد تشکیل شرکت را داشته باشند، شرکت تشکیل می گردد. مقصود و نیت افراد ملاک تشکیل شرکت می باشند. با قرارگیری توانایی هایی همچون تخصص و ارتباطات، سرمایه و دارایی کنار هم باعث دستیابی به سود و منفعت در افراد می شود. تعریف چنین توانایی هایی باید در قالب قرارداد میان افراد شرکت کننده باشد، به این معنا که در طی این فرایند اشخاص حقیقی یا حقوقی قرارداد در برگیرنده ی قواعدی برای تعامل این افراد با هم و افراد ثالث را میان خود به امضا می رسانند.

2- شرکت با مسئولیت محدود
به شرکتی که میان دو نفر برای کار های تجارتی تشکیل شده باشد، شرکت با مسئولیت محدود گویند. هر یک از شرکا بدون اینکه سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، تنها به میزان سرمایه خود در شرکت مسئولیت قروض و تعهدات شرکت بدون اینکه سهام یا قطعات مهم تقسیم شده باشد را دارند. حتما باید عبارت شرکت تضامنی در شرکت قید شده باشد.

3- شرکت تضامنی
به شرکتی که زیر نظر اسم خاص برای امور تجارتی میان دو یا چند نفر در شرایطی که دارایی شرکت برای ادا کردن تمامی قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمامی قرض های شرکت می باشند(م ۱۶ ق ت).

4- شرکت مختلط غیر سهامی
به شرکتی که برای امور تجارتی زیر نظر اسم خاص میان یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون نشر سهام شکل می گیرد، شرکت مختلط غیر سهامی گویند. شریک مسئولیت محدود به شخصی اطلاق می گردد که مسئولیت او تنها به میزان سرمایه ای که در شرکت قرار داده است می باشد و یا میزان سرمایه ای که باید در شرکت قرار دهد، می باشد. توجه شود که در اسم شرکت (شرکت مختلط) حداقل نام یکی از شرکا ضامن قید گردد.

5- شرکت مختلط سهامی
به شرکتی اطلاق می گردد که زیر نظر اسم خاصی میان یک عده شرکا سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شریک های سهامی افرادی هستند که سرمایه آنها به صورت سهام یا قطعات سهام با قیمت مساوی در آمده و مسئولیت آن ها به میزان سرمایه ای می باشد که در شرکت قرار داده اند.(م ۱۸۳ ق ت).

6- شرکت نسبی: به شرکتی اطلاق می گردد که جهت انجام کار های تجارتی زیر نظر اسم خاص ما بین دو یا چند نفر تشکیل شده و مسئولیت هر یک از شرکا به میزان سرمایه ای است که در شرکت قرار داده اند می باشد.

7- شرکت تعاونی تولید و مصرف
شرکت تعاونی تولید به شرکتی گویند که میان عده ای از افراد متخصص فروش اشیاء یا اجناس صورت گرفته است.
زمانی که اطلاعات نهایی به صورت کامل و با دقت توسط فرد متقاضی وارد کامپیوتر شد، کامپیوتر تأیید پذیرش را به فرد متقاضی نمایش داده و متقاضی موظف است با دقت آن را مطالعه کند. بنابراین افراد متقاضی با ارجاع به سایت ثبت شرکت ها، نام شرکت را توصیه کرده و این بررسی ها و تأیید شدن اسامی مربوطه در مرکز استان ها صورت می گیرد. بنابراین از جمله موارد سودمند ثبت نام به صورت اینترنتی، استفاده از فرصت های پیگیری می باشد که به راحتی امکان پیگیری درخواست ها را فراهم می سازد.
پس از بررسی و تأیید نام شرکت، فرد متقاضی به مدت ۳ ماه برای ارائه مدارک خود از جمله مدارکی همچون اساسنامه برای ارائه نام پیشنهادی فرصت دارد. تهیه سایت و تهیه صورتجلسه از طریق سایت صورت می گیرد و بعد از طی مراحل گرفتن مجوز های لازم و باز کردن حساب و گرفتن مجوز از بانک از درگاه سامانه، می توان به تکمیل اطلاعات لازم و ارسال مدارک از طریق پست اقدام نمود. سپس کلیه بررسی ها توسط کارشناس مربوطه صورت گرفته و در صورت وجود نواقص، درخواست برگشت خورده و در سامانه مورد نظر ذکر شده و اصلاح می شود.
در صورت تأیید، هم از طریق سامانه به شخص پیامک ارسال شده و همچنین شخص متقاضی می تواند با مراجعه به سایت جهت امضا ذیل دفتر پس از تأیید مسئول مربوطه اقدام کند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   

شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که حداقل با دو نفر علاقمند به تاسیس شرکت که قصد آن ها انجام امور تجاری باشد پس از طی تشریفات تشکیل می گردد یعنی پس از تادیه آورده نقدی و تسلیم آورده غیرنقدی تشکیل می گردد از آن پس آورده های آن ها سرمایه شرکت تلقی می گردد که این سرمایه به صورت سهام یا قطعات سهام نمی باشد.
همچنین ماده 94 قانون تجارت، در تعریف شرکت بامسئولیت محدود آورده است : شرکت بامسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
توجه داشته باشید که به موجب ماده 95 قانون تجارت، شرکت بامسئولیت محدود الزاماَ برای امور تجاری تشکیل می شود، اما وفق ماده 2 لایحه قانون تجارت، شرکت سهامی می تواند برای امور تجاری یا غیرتجاری تشکیل شود.

نکاتی که قبل از ثبت شرکت بامسئولیت باید بدانیم :
1- همانطور که از عنوان شرکت نیز برمی آید مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت، به هر آنچه که به عنوان سرمایه به شرکت آورده اند، محدود می گردد. به عبارت روشن تر ، طلبکاران شرکت برای وصول مطالبات خویش از شرکت، تنها به سرمایه شرکت متکی هستند و شرکا در برابر آنان مسئولیتی ندارند.
2- تشکیل شرکت بامسئولیت محدود برخلاف شرکت سهامی عام و خاص تشریفات پیچیده ای ندارد. به موجب ماده 96 قانون تجارت، " شرکت بامسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد ". در این شرکت تعهد سرمایه امکان پذیر نیست و تمام سرمایه باید در لحظه تشکیل پرداخت شود. در ماده 115 قانون تجارت، برای اشخاصی که به طور غیرواقعی پرداخت تمام سرمایه را تصدیق کرده باشند، مجازات کلاهبرداری پیش بینی شده است.
3- سازوکار اداره شرکت بامسئولیت محدود برای گردآمدن تعداد زیادی شریک طراحی نشده است.
4- برای ایجاد شرکت بامسئولیت محدود همچون شرکت های نسبی و تضامنی حداقل سرمایه تعیین نشده است.
5- سرمایه شرکت بامسئولیت محدود به قطعات سهام تقسیم نمی شود و این شرکت نه سهامدار دارد و نه سهم، بلکه شریک دارد و سهم الشرکه .
6- از جمله الزاماتی که در تشکیل شرکت بامسئولیت محدود باید رعایت گردد، تنظیم شرکتنامه و اساسنامه است. شرکتنامه قرارداد تشکیل شرکت است و باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد و سند رسمی محسوب می شود.
شرکتنامه بایستی به امضای کلیه شرکا ( موسسین ) رسیده و به حکم بند 2 ماده 47 قانون ثبت اسناد و املاک 1310 به ثبت برسد. البته در عمل و مستنبط از ماده 4 نظامنامه قانون تجارت، ثبت شرکتنامه در اداره ثبت شرکت ها در حکم ثبت دفترخانه و به عنوان سند رسمی تلقی می گردد.
7- در شرکت بامسئولیت محدود، هر شریک به نسبت سهمی که در شرکت دارد دارای رای خواهد بود، مگر آنکه اساسنامه ترتیب دیگری مقرر داشته باشد.
8- تصمیمات راجعه به شرکت باید به اکثریت لااقل نصف سرمایه اتخاذ شود. اگر در دفعه ی اولی این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکاء مجددا دعوت شوند در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکاء اتخاذ می شود اگرچه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشند اساسنامه شرکت می تواند ترتیبی برخلاف مراتب فوق مقرر دارد. ( ماده 106 قانون تجارت )
9- در اسم شرکت باید عبارت بامسئولیت محدود تیتر شود والا در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب می شود.
نام شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را دارد.
10- مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده در شرکت های بامسئولیت محدود وجود داشته ولی انتخاب بازرس پیش بینی نشده است، بلکه چنانچه تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند، هیئتی مرکب از 3 نفر یا بیشتر تحت عنوان هیئت نظارت از طرف مجمع عمومی عادی انتخاب شده که اولین وظیفه آن، بررسی و حصول اطمینان از اجرای صحیح مقررات مربوط به تادیه سرمایه و ارزیابی سهم الشرکه های غیرنقدی می باشد. این هیئت ، می بایست دفاتر ، صندوق و کلیه شرکت را زیر نظارت خود داشته و همه ساله گزارشی در این خصوص، به مجمع عمومی عادی تسلیم نماید.
11- در شرکت بامسئولیت محدود، برخلاف شرکت سهامی که انتقال سهام با تحویل اوراق سهام و نهایتاَ در مورد سهام بانام با ثبت در دفتر شرکت به عمل می آید، انتقال سهم الشرکه فقط از طریق سند رسمی صورت می گیرد.
12- انتقال سهم الشرکه به اشخاص دیگر موکول به رضایت تعدادی از شرکاء می باشد که ضمن داشتن اکثریت عددی، لااقل سه چهارم سرمایه متعلق به آنان باشد.
13- با وجود آن که شرکت بامسئولیت محدود شرکت سرمایه ای محسوب می شود مقررات انتقال سهم الشرکه از شرکت سهامی دشوارتر است زیرا به موجب ماده 41 لایحه، نمی توان نقل و انتقال سرمایه در شرکت سهامی عام را محدود نمود اما در سهامی خاص می توان نقل و انتقال را منوط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی نمود.
14- به موجب مواد 113 و 57 قانون تجارت، هر ساله حداقل یک بیستم از سود خالص شرکت به عنوان سرمایه احتیاطی یا اندوخته قانونی موضوع خواهد شد و هر زمان که به یک دهم سرمایه رسید، موضوع کردن آن اختیاری است.
15- انحلال شرکت های بامسئولیت در یکی از حالات ذیل انجام می شود :
- در صورتی که موضوع شرکت انجام یافته یا تحقق آن غیرممکن باشد.
- هنگام تمام شدن مدت شرکت
- در صورت ورشکستگی
- در صورت موافقت عده ای از شرکاء که دارای بیش از نصف سرمایه شرکت باشند.
- در صورت فوت یکی از شرکاء ، چنانچه این مطلب در اساسنامه آمده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت بامسئولیت محدود به قرار ذیل است :
- دو برگ شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
- دو برگ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران
- دو جلد اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده  نفر باشد)
- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
- تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
- معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی  با ما تماس حاصل فرمایید.
جهت ثبت انواع شرکت های تجاری از نخستین گام همراه و مشاور شما خواهیم بود.
 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   

شرکت های غیرفعال به شرکت هایی گفته می شود که به طور قانونی ثبت شده اما هیچ گونه مراوده مالی و تجاری نداشته و گردش مالی آن ها صفر باشد ، به طوریکه هیچگونه نقل و انتقال مالی و تجاری هم به نام صاحبان شرکت در طول سال انجام نگرفته باشد . در این مقاله، به بررسی مهم ترین مواردی که شرکت های غیرفعال باید آن ها را رعایت کنند می پردازیم.
  
شرکت های غیر فعال باید چه مواردی را رعایت کنند ؟

1- همه شرکت ها و موسسات تجاری و انتفاعی که در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رسیده و شماره ثبت دارند مشمول مالیات بر درآمد هستند. لذا پس از ثبت شرکت و موسسه ، شرکت ها می بایست بلافاصله نسبت به تعیین حوزه ی مالیاتی اقدام نمایند و گرنه مسئول جرائم قانونی خواهند شد. نکته قابل توجه آن است که حتی در صورتی که شرکت فعالیتی هم ندارد باز هم موظف است تشکیل پرونده دهد.
2- عدم فعالیت کسب و کار شما ، به منزله عدم انجام تکالیف مالیاتی نیست و اگر کسب و کار شما فاقد فعالیت است، باید مراتب عدم فعالیت خود را به اطلاع حوزه مالیاتی خود برسانید.
3- افراد حقوقی در روند مراحل اعلام عدم فعالیت شرکت با اشخاص حقیقی تفاوتی ندارند و باید همه مراحل آن را شامل تشکیل پرونده مالیاتی، تعیین حوزه مالیاتی، تسلیم اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده و ارائه نامه کتبی عدم فعالیت را رعایت نمایند.
4- لزوماَ عدم فعالیت شرکت باید در مهلت قانونی ( 4 ماه اول سال مالی بعد ) اعلام شود؛ در غیر این صورت شرکت مشمول جریمه مالیاتی خواهد شد.
5- عدم فعالیت شرکت می بایست به طور دقیق و مشخص به صورت کتبی و با مهر و امضا مدیر عامل شرکت به حوزه مالیاتی مربوطه ارسال شود.
6- در نامه کتبی که به اداره مالیات برای اعلام عدم فعالیت ارسال می شود باید مواردی چون نام شرکت، شماره ثبت، کلاسه پرونده و تاریخ عدم فعالیت قید گردد.
7- اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده به صورت سفید تنظیم و به سازمان امور مالیاتی ارائه گردد.
8- عدم ارائه هر یک از موارد اظهارنامه مالیاتی و اظهارنامه ارزش افزوده به معنی کتمان فعالیت های مالی بوده و مشمول جریمه می گردد.
9- مدیرعامل شرکت اعلام عدم فعالیت آن را باید در پایان سال مالی به اطلاع اداره امور مالیاتی برساند.
10- پلمپ دفاتر قانونی از دیگر تکالیف اشخاص حقیقی و حقوقی فاقد فعالیت می باشد ، یعنی بابت هر سال مالی ( حتی در صورت نداشتن فعالیت ) می بایست دفاتر قانونی پلمپ گردد.
11- دفاتر قانونی پلمپ شده به صورت کاملاَ سفید به سازمان امور مالیاتی تحویل گردد.
12- کد اقتصادی شرکت باید تعیین شده باشد و این موضوع ربطی به عدم فعالیت آن ندارد. با کد اقتصادی حوزه مالیاتی مشخص می شود و تمام اسناد به همان حوزه مالیاتی باید ارسال گردد.
13- حساب بانکی شرکت در دوره عدم فعالیت نباید هیچگونه تراکنشی داشته باشد.
14- هیچگونه فاکتور خرید یا فروشی در تاریخ مقرر به نام شرکت یا صاحبان آن صادر نشده باشد.
15- اگر برای شرکت تجهیزات،  ماشین آلات ، ابزار و وسایل خریدارش شده باشد جز سرمایه گذاری و فعالیت شرکت محسوب شده و مشمول مالیات می گردد.
16- نکته قابل توجه آن است که حتی خرید یک نرم افزار حسابداری هم فعالیت به حساب آمده و موجب می شود تا گزارش عدم فعالیت باطل شود.
17- شرکت های غیرفعال اگر قوانین مربوط به شرکت های غیرفعال را به طور کامل رعایت کنند مالیاتی به آن ها تعلق نمی گیرد.
18- اعلام عدم فعالیت نسبت به گذشته اثر دارد و قابل قبول است و نمی توان برای آینده این کار را انجام داد.

    نمونه نامه عدم فعالیت برای اشخاص حقوقی

ریاست محترم امور مالیاتی ....
با سلام؛
احتراماَ بدینوسیله اعلام می دارد شرکت ....... به شماره ثبت ....... و کلاسه پرونده ...... از تاریخ .......... هیچ گونه فعالیت اقتصادی نداشته و عدم فعالیت خود را اعلام می دارد.
مراتب جهت اطلاع و درج در پرونده مالیاتی حضورتان ایفا می گردد.
مهر و امضا 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:02 ب.ظ
توسط: درسا م

دریافت کد اقتصادی به عنوان کد شناسایی اداره مالیاتی برای شرکت ها و افراد حقیقی و حقوقی فعال در تجارت جمهوری اسلامی ایران چه شرکت های داخلی فعال در ایران و چه شرکت های خارجی فعال در ایران الزامی است. این کد نشان دهنده فعالیت رسمی و قانونی هر شرکت و یا هر دارنده کسب و کار در ایران است و بدون این کد در واقع انجام فعالیت های تجاری وجهه قانونی لازم را ندارد.

شرکت های ثبت شده در منطقه جاجرود نیز از این حیث مستثنی نیستند. خوشبختانه جاجرود در منطقه خود دارای حوزه مالیاتی مستقلی است که شرکت ها و افراد حقیقی این شهرستان باید به اداره مالیاتی این منطقه به عنوان متولی صدور کارت اقتصادی مراجعه و ضمن تشکیل پرونده دارایی کارت و کد اقتصادی خود را دریافت نموده و ضمنا ممیزان داخلی خود را در جاجرود انتخاب کنند.

اما چرا باید کد اقتصادی دریافت کرد؟

جدای از اینکه دریافت کارت اقتصادی الزامی است باید به دلیل الزام بودن ان اشاره نمود. لزوم داشتن کد اقتصادی در یک کشور به دلیل اهمیت مشارکت شرکت ها و موسسات و افراد حقیقی فعال در اقتصاد کشور در موضوع درامد کشور برای هزینه های دولتی می باشد. در اصل دولت با استفاده از کد اقتصادی فعالان مجاز تجاری کشور را می شناسد و آنها را طبقه بندی می کند و با ایجاد راهکارهایی از ورود افراد نامعتبر و سودجو به بازار جلوگیری می کند و شخصیت شرکت ها را حفظ می کند اما در عین حال برای تامین نیاز های دولتی از این کد اقتصادی برای مخارج این چنینی دولت نیز با دریافت مالیات بر اساس درامد شرکت ها و فعالان اقتصادی صورت خواهد گرفت.

مالیات در همه کشور ها اخذ می شود و این کار به دلیل شرایطی است که دولت برای فعالیت شرکت ها در کشور فراهم می کند و در عوض شرکت ها هم باید در هزینه های کشور دخیل باشند و سهمی را از درامد خود بابت هزینه های دولتی پرداخت نمایند.

شرکت هایی  که کد اقتصادی دریافت می کنند از معافیت های دولت که در بند  قانون مالیاتی به ان اشاره شده بهره مند خواهند شد. انها می توانند به راحتی وارد حوزه های مختلف تجاری کشور شده و با شرکت های داخلی و خارجی تعامل و قرارداد داشته باشند و در مزایده ها و مناقصه های مختلف شرکت کنند. توسعه فعالیت شرکت ها ، ایجاد شعب و نمایندگی ها ، حضور در نمایشگاه های معتبر خارجی و داخلی ، داشتن مزیت رقابتی بالا  و همچنین امکان دریافت کارت بازرگانی به منظور واردات و صادرات کالا و خدمات از اهم فعالیت هایی است که شرکت ها به واسطه داشتن کارت اقتصادی و کد اقتصادی مجاز به انجام انها هستند و نبود کد اقتصادی به دلیل اینکه رسمیت و قانونی بودن را از فعالیت شرکت ها می گیرد این امکان ها را از شرکت ها سلب می کند.

شرکت هایثبت شده در  جاجرود باید در منطقه مالیاتی خود یعنی شهرستان جاجرود تشکیل پرونده دهند . در واقع هر شهرستان برای خود یک منطقه مالیاتی دارد و جاجرود هم از جمله همین شهر ها می باشد. دسترسی راحت و داشتن شرایط تعاما راحت و ارتباط مستقیم با ممیزان اقتصادی از دلایل انتخاب حوزه های نزدیک به عنوان حوزه اقتصادی می باشد.

کد اقتصادی یک شماره 12 رقمی مندرج در کارتی به نام کارت اقتصادی است که پس از تشکیل پرونده دارایی توسط سازمان امور مالیاتی صادر می شود. از این کد به منظور حسابرسی شرکت ، دفاتر قانونی و بررسی فاکتورهای هزینه ای و درامدی شرکت استفاده می شود و نهایتا مالیات شرکت ها به راحتی تعیین می شود.

دریافت کد اقتصادی برای شرکت های فعال در جاجرود به این صورت است که ابتدا باید متقاضی  به اداره دارایی مراجعه و تشکیل پرونده بدهد و سپس با طی تشریفات قانونی کد اقتصادی و شماره کلاسه پرونده مالیاتی خود را دریافت نماید.

سپس در سایت اداره مالیاتی به منظور ارائه درخواست ثبت کد اقتصادی ثبت نام می شود و کد اقتصادی در این سایت وارد می شود و سپس سایر اطلاعات نیز در همین سایت تکمیل می شود.

مدارک مورد نیاز برای دریافت کد اقتصادی در جاجرود

شرکت ها و افراد حقیقی برای ثبت نام در سامانه اینترنتی اداره مالیاتی باید مدارک مختلفی ارائه نمایند.

برای این منظور اشخاص حقوقی باید مدارک شرکت خود مانند آگهی تاسیس، آگهی تغییرات ، اساسنامه و یا شرکتنامه را به همراه مدارک شناسایی مدیران و سند ملکی شرکت یا اجاره نامه ملکی که فعالیت شرکت در انجا انجام می شود را تهیه و به همراه یک قبض تلفن  وبرق از محل شرکت را به اداره دارایی ارائه دهند . ضمنا باید فرمی مربوط به اشخاص حقوقی تکمیل شود و امضا مدیران نیز در دفتر خانه رسمی تایید شود تا مدارک کامل شود.

در عوض اشخاص حقیقی باید اطلاعات شخصی خود را به همراه جواز کسب و یا مجوز فعالیت خود را با قبض تلفنی از محل فعالیت و کسب و کار که باید سند و یا اجاره نامه اش ارائه می شود اماده و بارگذاری کنند. در ضمن این اشخاص باید فرم اشخاص حقیقی را تکمیل نمایند و امضا انه نیز باید در دفتر خانه اسناد رسمی تایید شود.

چه به عنوان یک شخص حقیقی و چه به عنوان یک شخص حقوقی در سایت اداره مالیاتی ثبت نام بکنید بهتر است از یک حسابدار برای انجام اقدامات خود استفاده نمایید

تشکیل پرونده دارایی و همچنین دریافت کد اقتصادی از اهم فعالیت هایی است که به همراه دریافت دفاتر پلمپ مالیاتی باید بلافاصله و پس از ثبت شرکت نهایتا ظرف مدت 2 ماه انجام شود و الزامی است. بهتر است برای ثبت شرکت و موسسه غیر تجاری خود با مشاوران و وکلای موسسه حقوقی ویونا قرارداد همکاری داشته باشید تا تشکیل پرونده دارایی و دریافت کد اقتصادی نیز به همراه موضوع ثبت شرکت و یا موسسه غیر تجاری برای شما با شرایط ویژه انجام شود.

کارشناسان و وکلای موسسه حقوقی ویونا از برترین کارشناسان کشور در حوزه های ثبت شرکت و رسیدگی به موضوعات حقوقی و قانونی شرکت ها هستند که می توانند خدمات مورد نظر مشتریان خود را بصورت فوری و با بهترین کیفیت و با بالاترین سطح رضایت برای شما عهده دار باشند.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  03:01 ب.ظ
توسط: درسا م

برای اینکه کارتان را به صورت مداوم ادامه دهید و بتوانید برنامه هایتان را به حالت اجرایی در آورید، نیاز به سرمایه خواهید داشت. بنابراین نسبت به مفاهیم و تعاریف سرمایه گذاری آگاهی پیدا کنید. از جمله مفاهیم، پورتفولیو ، هیأت مدیره، سهامدار کل، سهامدار جزء مدیر عامل، سرمایه گردش، شرکت سهامی خاص و عام و مواردی از این قبیل جهت پیشگیری از ارتکاب به اشتباهات رایج در ارتباط با سرمایه گذاران می باشد. دانستن و آگاهی به معانی تعاریف فوق کافی می باشد. زیرا بسیاری از اوقات، افراد از سرمایه جذب شده بسیار خرسند بوده و کمتر متوجه مسائل پیش پا افتاده و جزئی می شوند. غافل از اینکه همین نکات ریز در آینده باعث ایجاد معظلاتی برای کار آفرینان خواهد شد. برای فهم بهتر به ارائه مثالی می پردازیم.

۱- فرض کنید با خریداری ۵% از سهام، یک شرکت ، مبلغ ۱۰ میلیون سرمایه گذاری توسط یک صندوق سرمایه گذاری صورت گیرد. مبلغ مذکور ارزش سهام را به ۵۰ میلیون تومان می رساند. بنابراین این شرکت به مبلغ معادل با ۵۰ میلیون به فروش می رسد. در چنین شرایطی سود حاصل نصیب صندوق سرمایه گذاری می شود. چگونه چنین چیزی امکان پذیر است؟ در حالیکه سرمایه گذار مربوطه باید ۵% از ۲۵ میلیون تومان به معنای ۲٫۵ میلیون تومان را دریافت کند. نکته مهم این است که پس از فروش شرکت ابتدا کل سرمایه به سرمایه گذار به همراه مبلغی به عنوان ضمانت برای بازگشت سرمایه از حساب برداشته و سپس نوبت به کار آفرین می رسد. این موضوع در بند کوچکی در قرارداد سرمایه گذاری قید شده است. در نتیجه مبلغ بسیار کمی نصیب کار آفرین خواهد شد. حتما توجه کنید که مواردی که نوشته می شود چه مفاهیمی دارند و در آینده ممکن است چه استفاده هایی از آن ها شود. زیرا سرمایه گذار شاید بخواهد شما را درس عبرتی برای سایرین به قیمت ورشکستگی تان کند.

راه حل پیشنهادی : در حال حاضر اگر احساس می کنید توان و زمان لازم برای جذب سرمایه را ندارید، بهترین پیشنهاد این است که از مشتریان خود در جهت تأمین سرمایه استفاده کنید. از جمله مواردی که بسیار در این زمینه تأثیر گذار می باشند، جریان نقدینگی می باشد. در شرایطی که مشتری شما به قدری به شما اعتماد دارد که حاضر به پرداخت هزینه پیش از تحویل محصول باشد، آنگاه با چنین پولی می توان کار های بسیاری را انجام داد و در نتیجه سفارشات را آماده کرد.

۲- سهم اختصاص دادن به همه(سایرین): جهت اخذ بهترین کارایی از اعضای تیم خود، بهتر است به آنها سهم اختصاص دهید. با توجه به اینکه در ابتدای کار ممکن است سرمایه و یا در آمد خیلی زیادی نداشته باشید، زمانی که شخص جدیدی را به تیم اضافه می نمایید برای فرد مورد نظر دو گزینه را مطرح کنید. اولین گزینه یک حقوق مشخص و معین می باشد و گزینه دوم یک حقوق نسبتا کمتر اما در عوض بخشی از سهام شرکت تازه تأسیس خود می باشد. فرد انتخاب کننده سهام به نوعی به آینده کسب و کار شما امید بیش تری داشته و برای اینکه در آینده سود بیش تری نصیبش شود، با شدت بیش تری در کنار شما کار خواهد کرد. آن شخص است که مدل رشد استارتاپ را درک کرده است.
به عنوان مثال، می توانید با ارائه وعده هایی به شخص مسئول فروش بازای فروش هر x عدد از محصول در طول y روز، شما z درصد سهام شرکت را به نام مسئول فروش خواهید زد. بنابراین در نتیجه اگر مسئول فروش قادر به فروش به میزان لازم نباشد، آنگاه شما قادر خواهید بود فرد دیگری را با خرید سهام شخص مسئول، جایگزین او کنید. به طور خلاصه پیشنهاد می شود که هر شخصی که عضو تیم شما می باشد دارای سهام بوده و هر شخصی که دارنده سهام است موظف است با برنامه ها، اهداف بلند مدت ، مسئولین ،سرمایه گذاران کسب و کار، هماهنگ و همدل باشند.
مردم صرفا انگیزه پولدار شدن را ندارند:
همه افراد به عبارتی تمامی ما علاقه به ثروتمند شدن داریم. اما تصور افراد از ثروتمند بودن صرفا داشتن حساب هایی پر از پول نمی باشد بلکه تصاویر و خیال کار هایی می باشد که قصد انجام آنها با این پول را داریم. در نتیجه اگر قصد دارید اعضای تیم خود را به ترغیب اخذ سهام در ازای حقوق کمتر دعوت نمائید، تلاش شما باید بر این باشد که تصویر روشن از آینده به همراه کسب پول بسیار زیاد و قدرت برایشان ایجاد کنید و در نهایت به تقویت انجام رویا ها و کار های دلخواهشان دعوت کنید.
لزومی به معرفی تعداد اعضای شرکت به افراد جدید تیم نمی باشد. تنها چیزی که مهم می باشد، تعداد یا میزان سهمی است که افراد جدید پیوسته به تیم می باشد. به عنوان مثال، شما می توانید میزان سهام شرکت خود را رقم بالایی در نظر بگیرید. به عنوان مثال یک میلیون سهم و زمانی که به یکی از کارکنان تازه وارد خود ۱۰۰۰۰ سهم دهید(که مبلغی معادل با ۱ درصد می باشد)، رقم مورد علاقه ای که همکار جدید شما علاقه به شنیدن آن دارد، ۱۰۰۰۰سهم می باشد تا ۱% سهام! این رقم اعلام شده به او انگیزه بی نظیری برای تلاش بیش تر او دارد.

۳- همیشه میزان سرمایه مورد نیاز، بیشتر از آنچه در نظر دارید می باشد:
این کار، امر دشواری می باشد. مخصوصا در دوران رکود اقتصادی کشور اما امری نا ممکن نمی باشد. پیدا کردن و شناسایی سرمایه گذاران نیازمند وقت بسیار زیادی می باشد. ایده خود را با آنها در میان بگذارید و آنها را به سرمایه گذاری در کسب و کار خود علاقمند سازید. بنابراین چنانچه شخص یا شرکتی علاقه ای به کسب کارشناسان دارد، سعی کنید بیش از سرمایه ای که نیاز دارید را از او درخواست کنید تا مجبور نشوید بعد از چند ماه مجددا این روند سخت و دشوار جذب سرمایه را تکرار کنید. زمانی هم که سرمایه مورد نظر را کسب کردید با سرمایه بدست آمده همچون آخرین و تنها پولی که در دست دارید رفتار نمایید.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
دوشنبه 4 تیر 1397  02:58 ب.ظ
توسط: درسا م

در این مقاله، برای آشنایی ذهن خوانندگان ابتدا به توضیحاتی راجع به سهام خواهیم پرداخت و سپس وارد بحث اصلی شویم.
سهام جمع سهم است به معنای برگ رسید و به مبلغی از سرمایه یک کارخانه یا شرکت گفته می شود. سهم به معنای بهره، نصیب و حظ آمده است. سهام به معنای حصه مشارکت در هر نوع مشارکت و دارایی مشترک گفته می شود و همچنین به معنی حصه شریک در مال مشترک و سندی است که حکایت از مالکیت حصه معین در شرکت تجاری به نام شرکت سهامی کند و صاحب سهم از تمام مزایای مقرر در اساسنامه شرکت استفاده می کند.
در شرکت های سهامی ، سهام به سه صورت ذیل وجود دارد :
1- سهام با نام
2- سهام بی نام
3- سهام ممتاز
شرایط دارا شدن سهام :
1- پرداخت تمام مبلغ اسمی هر سهم
2- تساوی در مبلغ اسمی سهم
3- مطالبه مبلغ اسمی هر سهم ظرف مدت مقرر در اساسنامه
4- مسئولیت پرداخت مبلغ اسمی سهم با متعهد یا هر دارنده بعدی سهم است.
5- اجبار متعهد به پرداخت خسارت دیرکرد در مبلغ اسمی سهم
6- دارنده ی سهم بی نام مالک محسوب می شود و نقل و انتقال آن با قبض و اقباض به عمل می آید.
7- کسی که نام او در دفتر سهام شرکت ثبت شده دارنده سهم بانام محسوب می شود.

    موارد ممنوعیت انتقال سهام

علی الاصول هر سهام دار می تواند سهام خود را آزادانه منتقل کند. این قاعده ناشی از طبیعت سهم است که حقی قابل انتقال است. وقتی قسمت اخیر ماده 24 لایحه قانونی می گوید " ورقه سهم، سند قابل معامله " است، منظور انتقال حقی است که سهام دار به خاطر وجود سهم در شرکت دارد. انتقال سهم، بسیار ساده است ؛ زیرا تشریفات پیچیده خاصی ندارد؛ برای تحقق آن تنظیم یک سند ساده انتقال کافی است و لزومی ندارد سند صورتی رسمی داشته باشد، و هر گاه سهم بی نام باشد، صرف تصرف آن توسط منتقل الیه کافی است ( ماده 39 لایحه قانونی ) . انتقال سهام باید در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده یا وکیل یا نماینده قانونی او باید انتخاب را در دفتر مزبور امضا کند( ماده 40 لایحه قانونی ) . از زمانی که دفتر ثبت شرکت توسط انتقال گیرنده امضا می شود، انتقال انجام شده محسوب می شود.
حق انتقال سهام در برخی موارد ممنوع یا مشروط است :
- سهامی که مدیران به عنوان وثیقه به صندوق شرکت می سپارند. ( ماده 114 لایحه قانونی ) ، زمانی آزاد می شود که حساب های شرکت به تصویب مجمع عمومی رسیده و مدیران مفاصاحساب دریافت کنند. ( ماده 116 لایحه قانونی ) ؛
- سهام سهام داران، قابل انتقال به شرکت نیست . ( ماده 198 لایحه قانونی )؛
- در شرکت سهامی خاص هرگاه اساسنامه پیش بینی کرده باشد، انتقال سهام جز با موافقت هیئت مدیره و مجمع عمومی قابل انتقال نیست. انتقال در مقابل شرکت و سهام داران معتبر نیست، مگر آنکه با موافقت این ارگان ها باشد؛ مع ذلک، از آنجا که انتقال سهم در شرکت های سهامی آزاد است، مجمع عمومی یا هیئت مدیره حسب مورد باید ترتیبی بدهد که چنانچه با ورود انتقال گیرنده به شرکت موافقت نباشد، سهام متقاضی انتقال، به قیمتی که منتقل الیه حاضر به خرید است، توسط سهام داران دیگر یا اشخاص ثالث خریداری شود، یعنی چنین نیست که شرکت، از طریق مخالفت با انتقال سهام توسط سهام دار متقاضی انتقال بتواند او را زندانی شرکت کند. در صورت اختلاف، متقاضی می تواند در دادگاه طرح دعوی کرده و شرکت را به قبول انتقال ملزم کند. در کشورهای دیگر دنیا – مانند فرانسه – اساسنامه، راه حل برون رفت از مشکل را به طور صریح پیش بینی می کند. در ایران نیز می توان چنین ترتیباتی را در اساسنامه ها پیش بینی کرد و در عمل نیز چنین پیش بینی هایی در اساسنامه دیده می شود.


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 4 تیر 1397
نظرات()   
   
آخرین پست ها

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

سایتهای برتر..........چهارشنبه 14 شهریور 1397

نقض حقوق مربوط به اختراع ..........چهارشنبه 7 شهریور 1397

قانون الحاق ایران به اتحادیه پاریس (جهت حمایت از مالکیت صنعتی) ..........چهارشنبه 7 شهریور 1397

اخذ رتبه انفورماتیک به چه صورت انجام می شود؟ ..........سه شنبه 30 مرداد 1397

از نظر امور مالی ثبت شرکت سود آورتر است یا فعالیت شخصی ( حقیقی) ؟ ..........سه شنبه 30 مرداد 1397

آشنایی با شرایط ثبت شرکت نرم افزاری ..........پنجشنبه 25 مرداد 1397

ثبت اعداد ، حروف و حروف اختصاری به عنوان علائم تجاری ..........پنجشنبه 25 مرداد 1397

ثبت تغییرات در اهواز ..........یکشنبه 21 مرداد 1397

بررسی امکان تعدد مدیریت اشخاص در شرکت سهامی و حدود اختیارات آن ها ..........یکشنبه 21 مرداد 1397

ترتیب تنظیم دفاتر و اعمالی که در دفترنویسی ممنوع است ..........دوشنبه 15 مرداد 1397

حقوق و وظایف شرکاء در شرکت بامسئولیت محدود..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

مسئولیت مدنی و جزایی راجع به تشکیل و ثبت شرکت سهامی..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

تعیین موضوع فعالیت در ثبت شرکت های تجاری..........چهارشنبه 3 مرداد 1397

همه پستها